‘RHUBARBE, RHUBARBE’: KENZO ALS NICHE, KENZO ALS HERINNERING

Jaar van lancering: 2013

Laatst aangepast: 10/04/13

Neus: Olivier Cresp

Fotografie: Laurent Segretier

Concept & realisatie: Céline Verleure

Weer een heel verhaal bij de vijfde geur van Olfactive Studio die de wereld van de fotografie als inspiratiebron heeft. Flash Back is in dit verband een goed getroffen naam omdat het voor iedereen wel herinneringen oproept.

Ik zelf leg de associatie bij duistere en naargeestige gebeurtenissen die als een pijnlijke flits je gemoed doorboren, begeleid door akelige muziek, alsof je in je eigen film noir zonder uitgang bent beland.

Olfactive Studio interpreteert Flash Back positiever en in een literair kader. Dus zo: ‘Plotseling verschijnt het verleden op het podium van het heden. Het verleden geeft het heden een vastheid en scherpte die het anders had gemist. Als een personage in een roman, een held in een film, bezit de flashback een hardnekkige, verhalende charme, retrospectief en introspectief tegelijk. Het verknippen en weer samen plakken van de herinnering schept een wondere verrassing die de tijd misleidt. Een flashback zou haast verblinden, zo sterk zijn de sensaties die hij katalyseert. In dat opzicht is hij letterlijk een flits, explosie van licht, die een zo grote rol speelt in de fotografie. Maar het is niet de bedoeling het donker uit te bannen: de herinnering wordt belicht om ze centraal te plaatsen in de straal van het streven. Na de eerste verrassing, wanneer het landschap zich herstelt, wellen visioenen van vroeger op en grijpen ze ons aan’.

Toch wel goed en begrijpbaar omschreven, alleen ‘de straal van het streven’ daargelaten. Maar hoe verbeeld je letterlijk een flash back? Met een landschap, een interieur en of/ een persoon (die daarin rondloopt tussen heden en verleden). Céline Verleure riep de hulp in van Laurent Segretier. Waarom werkt zijn flash back-foto? Het persbericht beantwoordt deze vraag met een vraag: ‘Komt het door de geometrie van het mooie gezicht of door de analoge scherpte van zijn aura, die Segretier in pixels omzet en bewerkt? Het romantische, bekoorlijke beeld verzoent alle paradoxen, leunt en steunt op de poreuze wand van de toekomst vindt sereniteit in de beweging, kijkt ons met gesloten ogen aan. Het is Zen. Het kan zich morgen al herinneren’.

Om te vervolgen met: ‘De flashback is een ontzettend expressief, begeerlijk gegeven. We wensen dat het gezicht, los van zijn digitale vervlakking, het onze zou zijn: bezield door serene gedachten, ontdaan van de stigmata van de digitale cosmetica, tot leven gebracht door de vreugde van de pixels die de kunstenaar heeft geschapen. Een ogenblik wordt bevroren, het geheugen prent zich in het netvlies. En roept verre herinneringen op, een déjà-vu, misschien: een gezicht, een lichaam, een emotie die weer aanwezig wordt’.

Tja. Tjongejonge. Wat een pompeus ‘ins Blaue hinein’-interpreteren’. Wie zegt dat we wensen dat dit gezicht ons gezicht zou zijn? En wie verzint dit: ‘Ontdaan van de stigmata van de digitale cosmetica’. Voor mij is deze ‘tot leven gebrachte’ flash back eerder een herinnering aan die goede jonge tijd toen Apple-computerkunst nog in zijn kinderschoenen stond. Maar wat ik eigenlijk interessanter vind – heb dit al vaker vermeld – is de hoge Kenzo-factor. Ook nu weer: de foto had ook een limited edition-illustratie van Flower (2000) kunnen zijn. En wat de inhoud betreft…

WAT RUIK IK EIGENLIJK?

… ik ruik een soort mixmatch van L’Eau par Kenzo (1996) en L’Eau par Kenzo pour Homme (1999) gecombineerd met Power (2008), met dien verstande dat Flash Back meer uitgesproken, meer verfijnd, dus meer niche is.

De geuromschrijving – weer erg literair: ‘Een vluchtige afwezigheid. En dan de terugkeer naar de toekomst. Een actief geheugen in beweging: ook dat is de magie en de bestaansreden van Flash Back. Een pittige, dynamische geur die herinneringen oproept. De combinatie van scherpe, lichtjes groene rabarber met citrus brengt een onvergetelijke geur uit de kindertijd tot leven: dat van rabarbertaart’.

En het zurige karakter hiervan is krachtig en ‘eigen’ doordat de bittere frisheid wordt versterkt door grapefruit en verzoet door sinaasappel. Mooi is de overloop naar het hart: een explosie van roze peper met appelnuance die de rabarbernoot op prikkelende wijze vasthoudt. De afronding is eerder mannelijk te noemen door cederhout en vetiver die niet aards, maar zeer transparant is en blijft ondanks de toevoeging van warme amber- en musknoten. Lekker en aangenaam, maar omdat dit nou niche te noemen? Voor mij is het eerder ‘niche in de parfumerieketen’.

RUIK & VERGELIJK

De niet alleen door mij herkende ‘Kenzo’-link verbaast eigenlijk niet, als je weet dat Céline Verleure en Olivier Cresp en elkaar in 1996 leren kennen, tijdens de creatie van:

Kenzo L’Eau par Kenzo (1996)

Kenzo L’Eau par Kenzo pour Homme (1999)