GEURENGOEROE

DE MANDARIJNZON VERSCHIJNT AAN DE HORIZON, GAAT ONDER IN DE AMBERZON

Jaar van lancering: 2013

Laatst aangepast: 24/04/13

Neus: Jean-Claude Ellena

Concept & realisatie: Hermès

Kan het niet beter verwoorden: ‘Door de ogen van Jean-Claude Ellena bevestigt Hermès zijn interpretatie van colognes, tussen artistieke gevoeligheid en ambachtelijke vakkennis’, aldus het luxelabel. Vooral dat laatste beklijft bij mij. Want dat is wat nu juist zo vaak ontbreekt in de inmiddels doorgedraaide fastforwardfragrances-industrie.

Hoe mooi de boodschap ook verpakt wordt, wat je krijgt te ruiken staat meestal niet in verhouding. Ik denk het vaak en zeg het ook vaker: als men nu eens een groter gedeelte van het promotionele budget zou doorschuiven naar de ingrediënten, grotere kans dat je krijgt wat je verwacht en waar je prijstechnisch recht op hebt: ‘geurige snapshots bepaalt door het ruwe materiaal’.

Zegt Hermès naar aanleiding van Eau de Mandarine Ambrée en Eau de Narcisse Blue. De eerste is qua sfeer en geur voor mij eigenlijk de essentie van Hermès als parfumeur. Want het bevestigt ‘dubbel’ de kleur van het huis: oranje. Oranje is mandarijn, maar ook amber kan deze kleur aannemen. Ofwel, zonfruitige frisheid gecombineerd met de warme gloed van amber uitlopend in brons en goud.

De geur doet me ook denken aan een – oranje – gebreid vest van Hermès dat ik ooit moest dragen voor een fotoshoot. Gemaakt van het zachtste wol, gleden mijn armen er in, en toen ik de rits omhoog had getrokken, voelde het aan als een cocon. Comfortabel en warm, en door de kleur raakte ik direct vrolijk gestemd. Eau de Mandarine Ambrée is voor mij als de zon die zich manifesteert als een mandarijn. Fruitige frisheid en zonnige warmte perfect geassembleerd.

WAT RUIK IK EIGENLIJK?

Dat is leuk: ik liet Eau de Mandarine Ambrée een vriendin ruiken. Een kunstenares van tachtig jaar die gek is op het klassieke Franse parfum. Haar favoriet: Calèche van Hermès. Haar reactie: ‘Zo roken vroeger de marktlui van Les Halles in Parijs. Warm, beetje zweterig gecombineerd met de geur van uiensoep en knoflook die ze altijd tijdens de lunch namen’.

Uiensoep, may sound strange. Maar denk eens door: die geur daarvan heeft ook iets warms en amberachtigs. En vergeet niet dat ooit de ambercologne (met animale ondertoon door ambergris) een ‘aparte’ groep in de eau de cologne-familie was. Kun je trouwens nog steeds als ‘vintage’ kopen in Frankrijk bij Prisunic: 500 ml voor, ik weet de prijs even niet, maar echt voor de geef. Naam: Eau de cologne Ambrée Extra-Vielle.

Die haalt het niet bij Eau de Mandarine Ambrée, maar heeft eveneens een aangename ambergris-noot (is iets ander dan amber): een beetje ziltig, een beetje ‘warm strand’. Maar voor je dit karakter van Eau de Mandarine Ambrée waarneemt, word je eerst – echt – getrakteerd op ‘verse’ mandarijn. En dan een hele zoet variant – alsof je een mandarijn pelt en je die kleine druppeltjes van de schil in de lucht ziet rondspringen… zo puur.

Het moderne effect ervaar je in het hart, wanneer de citrus- en mandarijn-moleculen naadloos overgaan in een overrijpe wrang-zoete noot van passievrucht (foto) die in basis wordt verwarmd door de amber- en ambergrisnoten en een puur cistus labdanum-extract (ook wel natuur-indentieke musk genoemd). Mandarijn en passievrucht smelten in het amber en laten een fluweelachtige indruk achter. Ofwel, de mandarijnzon gaat onder, de amberzon komt op. Zal met niet verbazen dat Jean-Claude Ellena ooit wordt uitgeroepen tot de waardige opvolger van Edmond Roudnitska, volgens velen (en mij) dé neus van de twintigste eeuw.

RUIK & VERGELIJK

Eau de Mandarine Ambrée is leuk om mee te spelen binnen het Hermès-assortiment waarin de nadruk op amber ligt. Layer de cologne met onderstaande geuren. Ze krijgen stuk voor stuk een aangename, vibrerende opwaardering:

Hermès Eau d’Hermès (1951)

Hermès Calèche (1961)

Hermès 24, Faubourg (1995)

Hermès Eau de Merveilles (2003)

Hermès – Hermessence – Ambre Narguilé (2005)