GEURENGOEROE

BLOEMEN IN DE ETALAGE VAN EEN PATISSERIE

OF: ZO MOET EEN NEO-CHYPRE RUIKEN

Jaar van lancering: 20??

Laatst aangepast: 20/01/13

Neus: Pierre Montale

Concept & realisatie: Pierre Montale

Bij Montale ruik je gelukkig nog steeds waar het voor mij in essentie in parfum om draait: je met volle teugen, kwalitatief en voor mijn doen iets te veel kwantitatief, laten genieten. En hoewel ik het een ‘liefdeloos’ huis vindt; weinig poëtisch, weinig abstract, weinig uitnodigend tot vergezichten, gewoon een moneymaker (niets op tegen), toch heeft elk parfum dat ik tot nu toe heb geroken iets bij me geraakt. Is me bijgebleven. Met name de overdaad. Montale heeft niets zuinig, het strooit met gulle hand. Geldt ook voor Velvet Flowers. Je krijgt waar voor je geld.

Het knappe: de bescheiden gourmandnoot op de achtergrond die als het ware de bloemen zoet-fluweel omhullen. Hoe beter ik de geur leer kennen, des te duidelijker de goede invulling van de neo-chypre me wordt. Want gaat bij veel van dergelijke interpretaties heel snel de overzoete, ‘vanilla-drenched’-ondertoon overheersen waardoor de bloemen zich nauwelijks kunnen laten gelden, bij Velvet Flowers blijf je ze ruiken. Velvet Flowers is geen geschilderd stilleven, geen foto maar een levendig boeket. Maar dan wel in de etalage van een banketbakkerij. Je ziet de bloemen de zoetigheden als een magneet naar zich toetrekken om vervolgens in zich opnemen om één te worden.

Anders gezegd: Velvet Flowers is een vers gekocht boeket door de bloemist liefdevol gewikkeld in naar gebak ruikend papier.

WAT RUIK IK EIGENLIJK?

De geur komt naar je toe op een lichtfris, beetje grapefruitachtig briesje. Heel even. Dan een zachte, overrijpe perzik die net terug is van een bezoek aan de souk. Ze lijkt ondergedompeld in kruiden en gedroogd fruit. Niet stuk voor stuk te dectecteren, meer ‘som der delen’. Het geeft een prettige, niet te overheersende zoetigheid. Dan presenteren zich de bloemen: de klassieke combi jasmijn en roos die een sensuele onderlaag krijgt van ylang-ylang.

Heel mooi de saffraannoot (foto), net zoals de gourmandnoten: subtiel maar present. Het maakt de bloemen minder ‘aanstellerig’ en über-vrouwelijk, houdt ze in het gareel. En dit alles gaat onder, zonder te verdwijnen in een zoete, poederigachtige melange van sandelhout, musk en vanille. Maar wat Velvet Flowers anders dan de gemiddelde neo-chypre maakt is de levendigheid, de sprankeling.

Hiervoor is volgens mij gurjum verantwoordelijk. Is een hars die met een houtachtige prikkelende noot, vergelijkbaar wat prikkeling betreft met roze peper, alleen is de ondertoon meer ‘zoetnotig’, denk hazelnoot, denk gourmand.

RUIK & VERGELIJK

Ik ben gestopt met het tellen van de geuren van Montale. Word ik een beetje depri van. Misschien moet ik een maand geurengoeroe wijden aan dit parfumhuis. Maar dat is niet eerlijk. Tot nu toe:

Montale Embruns d’Essaouira (2005?)

Montale Black Aoud (2006)

Montale Deep Rose (2009)

Montale Gold Flowers (2009)

Montale Black Musk (2010)

Montale Santal Wood (2012)

En:

Montale Oud Cuir d’Arabie (20??)

Montale Boisé Vanille (20??)

Montale Orient Extrême (20??)