GEURENGOEROE

RUM, SAFFRAAN EN LEER. OFWEL, HET GEURGENOT VAN EEN NICHEPARFUM

Jaar van lancering: 2005/2011

Laatst aangepast: 07/01/13

Neus: Olivia Giacobetti

Flaconontwerp: Serge Mansau

Concept & realisatie: Gilles Thévenin

Als je googelt naar de betekenis van idool, dan kom je niet direct bij woordenboekensites terecht, wel bij die refereren aan het tv-programma Idool (of de Amerikaanse variant Idols): het opstapje van echt en gespeend van talent naar wel of niet een eendagsvliegcarrière in showbizland. Naar de oorspronkelijke betekenis moet je verder zoeken: afgod, afgodsbeeld (bij oude culturen) in plaats van die het door deze talentenjachten heeft gekregen: persoon die een grote bewondering ten deel valt.

Lubin (anno 1798) brengt met Idole geen ode aan talent, maar aan geheimzinnige beelden die symbool staan voor een puur religieus oerbesef en waaraan vaak toverkrachten worden gehecht met de werking van een talisman of voodoo. De eerste keer dat Lubin een parfum onder deze naam op de markt bracht was in 1962 (nooit geroken). De tweede keer in 2005 (eau de toilette), de derde keer in 2011 (eau de parfum). Ik heb de eau de toilette-versie verscheidene keren geprobeerd, maar voor mij gebeurde er telkens te weinig ‘spannends’, had geen zin me er in te verdiepen.

De nieuwe versie doet wat een nicheparfum moet doen en met veel meer overtuiging: het is intens, het is mysterieus, het is complex. Je ruikt dat je met geen doorsnee-geur te maken hebt. Laat maar dat aan de neus over, want geef je Giacobetti de vrije hand dan duikt ze helemaal in het idee om er het beste uit te halen.

Het idee: het volgen van de oude, nautische specerijroutes (tijdens die goede oude koloniale tijd). Dus vanuit Europa via Kaap de Goede Hoop oversteken naar Madagaskar dan de zeilen uitzetten richting Zanzibar en vervolgens het ‘beloofde land’ van de exotische kruiden binnen varen: de Indonesische archipel.

Als het goed is, zie je dat terug in de flacon. Die is geïnspireerd op de zeilen in volle wind van een traditionele felucca (die je nog steeds op de Nijl kunt zien) waarvan de dop is versierd met een Afrikaanse masker voorstellende een idool. Komt het duidelijkst naar voren in met eau de toilette). Zo omschrijft Giacobetti het: ‘Set the jungle on fire with a woody liqueur rich in scorching spices, as sweet as sugar cane, and as warm as leather’.

Vreemd alleen, dat gezien de ingrediënten – met name voor de rum en het suikerriet – Lubin een verkeerde koers heeft gezet. Werkte het parfumkompas niet echt, want rum werd bij mijn weten ongeveer vier eeuwen geleden voor het eerst gemaakt van het suikerriet dat op het eiland Barbados groeide in het Caribisch gebied. Andere kant op dus.

Deze ‘bajan’ viel in de smaak bij Engelse zeevaarders die deze (vanzelfsprekend) geroofde rum meenamen als bewijs dat ze echt, maar dan ook echt aan de andere kant van de Atlantische Oceaan waren geweest. De erkenning van Barbados als de oorspronkelijke geboorteplaats van rum kwam officieel in 1703, toen Mount Gay Rum begon met het distilleren van ‘s werelds oudste merk rum.

WAT RUIK IK EIGENLIJK?

Idole in één woord: broeierig. Prachtig de drie ‘nichenoten’ die je direct in opening ruikt: rum, saffraan (foto) en leer die vervolgens hun eigen weg gaan. Wat de rum betreft: het lijkt of Giacobetti een vaatje heeft gepakt dat onder het vuur heeft gezet en vervolgens het is gaan upgraden. Zoals met de schil van de bittere sinaasappel. Wat de saffraan betreft: die garandeert dat de over-zoetheid van de rum ‘in samenwerking’ met komijn (beide hebben een gedroogde, gepoederde kruidige nuance) een beetje getemperd wordt, droger wordt gemaakt.

Op de een andere manier heeft Idole een beetje een Serge Lutens-link door de gekonfijte vruchten: de schil van de bittere sinaasappel, de dadel van de ‘Doum’-palm (die groeit in Egypte). Heel elegant vind ik de afronding. Hoewel nog steeds bespeurbaar, neemt de vol-warme rum-nuance af, wordt in feite harmonieus gebalanceerd door een ambernoot, net name door cistus labdanum om ruim baan te geven aan het leerakkoord. En die wordt stoer gemaakt door de houtachtige noten van ‘rood’ sandelhout en ‘gerookt’ ebbenhout (palissander). Dat gerookt moet je niet letterlijk nemen, dat komt volgens mij door de toevoeging van wierook.

En deze ‘mannelijke’ afronding garandeert ook dat de geur niet te veel gourmand, te veel ‘ach vader lief toe drink niet meer’ en dus een echt parfum wordt.

RUIK & VERGELIJK

Rum de nieuwe vanille? Rum de nieuwe tonkaboon? Feit is, dat de wereld van rum steeds meer (met name) nichehuizen inspireert. Proef je ook in (allemaal door mij besproken):

L’Artisan Parfumeur Batucada (2011)

Olfactive Studio Still Life (2011)

Frapin Speakeasy (2012)

Royal Crown Habanos (2012)