MASSTIGE-GEUR VOOR NICHE-GIRLS
Jaar van lancering: 2006
Laatst aangepast: 21/12/12
Neus: Antoine Maisondieu
Artistic direction: Etienne Deschwardt
Lekker? Vies? De combinatie – kauwgum en wierook – is in ieder geval gewaagd, leip en helemaal in lijn met de ‘onafhankelijkheidsverklaring’ van het nichehuis. Wat duidelijk wordt met art.1: ‘Door de expressievrijheid van neuzen te herstellen, eert Etat Libre Orange het individu boven de gemiddelde consument die zijn individualiteit met behulp van een uitgesproken, uitdagend parfum wil uiten. Voor hen die niet langer op willen gaan in de massa en het parfum juist als verleidingstool willen herontdekken’. De geur is gemaakt ‘voor alle madonna’s op deze wereld. Onverwacht gaan twee antagonistische geuren samen’.
Verder lezen we, leuk omschreven trouwens: ‘Heilig wierook en speels kauwgum. Een snoepachtige geur flirtend met mystieke inspiratie. Zo provocerend als een ster die kauwgom kauwt in een kerk, die speelt met kruizen en toch diep buigt voor het altaar. Als de zonde is gekleurd met erotische onschuld, voert de ondeugende sensualiteit van het kindvrouwtje de boventoon. Mannen kwijnen weg in wanhoop, het doet haar niets. Ze speelt kat en muis met ze, eet ze op en gaat door’. Aan wie doet me deze omschrijving toch denken… yep, Madonna toen ze nog in haar like a virgin-periode zat.
Etat Libre Orange mag dan het individu verheffen, in dit geval wordt die voor mij met Encens et Bubblegum beheurlijk bij de neus genomen: het is een door een niche-entourage gemaskeerde masstigegeur. Ik denk dan maar: ook veel nichemeisjes willen gewoon ruiken naar een in witte musk leeg gegooide fruitmand waar ‘voor de sier’ nog wat bloemen ronddrijven.
De geur is alleen minder zoet, minder fruitig en het (toch vergezochte) contrast tussen mierzoet kauwgum en voor velen nog steeds letterlijk adembenemende wierook, komt niet goed tot ontplooiing waardoor ik mijn vraag niet zie beantwoord: Lekker, vies? Of is Encens et Bubblegum toch gewoon lekker vies?
WAT RUIK IK EIGENLIJK?
Ik opteer voor het laatste. De opening is wat matter dan de gemiddelde ‘fruity white – musk- trash’-geur. Komt doordat de overdosis framboos (foto) wordt gekoppeld aan perzik die op haar beurt rust op een vanillebedje. Het heeft wel het beoogde effect: kauwgum in een notendop.
Tja, en dan de bloemen: lelietje-van-dalen en oranjebloesem. Ik ruik ze niet echt. Niet de groen-knisperende frisheid van de eerste, niet de ‘cologne-crack’ van de tweede. Het is meer een idee van bloemen en dat komt natuurlijk omdat de vanille direct aansluiting zoekt met musk in de basis. En daar moet je dus ook wierook ruiken…
Tja, ook het ‘heilige verbrande hout’ bespeur ik niet. Eerder mirre dat een meer melkachtig en poederig geurspoor verspreidt. Wat ik vaak concludeer bij masstigegeuren, doe ik nu voor het eerst bij nicheparfums: Encens et Bubblegum was beter tot zijn recht gekomen als voor betere en ‘duidelijker’ ingrediënten was gekozen.
RUIK & VERGELIJK
Het was een van de handelsmerken in de beginjaren van dit huis: het zoeken naar twee contrastrijke hoofdingrediënten die, als je goed doorruikt, het eigenlijk goed met elkaar – zouden – moeten weten te vinden. Ervaar je ook met:
Etat Libre Orange Jasmin et Cigarette (2007)
Etat Libre Orange Viergos et Toreros (2007)
Maar de geur doet me qua vreemd en bizar het meeste denken aan onderstaande. Daarvan weet ik eigenlijk ook niet of die lekker, vies, of lekker vies is:
Etat Libre Orange Sécretions Magnifiques (2007)

