NOIR WORDT ROZE, ROZE WORDT BEIGE
Jaar van lancering: 2012
Laatst aangepast: 19/09/12
Neus: François Demachy
Model: Mariacarla Boscono
Concept & realisatie: Riccardo Tisci
Hoe komt het toch dat ik een eau de toilette-versie vaak beter vindt dan een eau de parfum. Ik had het met Infusion d’Iris (2010) van Prada, Paco Rabanne’s Lady Million (2012) en nu weer met Dahlia Noir. Voor mijn gevoel wil een neus met een eau de parfum vaak te veel.
Wil te veel een statement maken om de ‘boodschap’ en het verhaal kracht bij te zetten. Het lijkt of ze bij een eau de toilette-versie meer tijd hebben gehad, hebben kunnen ‘terugruiken’. Toch iets meer van dit, toch iets minder, misschien iets extra’s toegevoegd…
Voor Riccardo Tisci is de zwarte dahlia – die net zoals de zwarte tulp, zwarte orchidee, zwarte iris, niet echt bestaat – een metafoor van zijn ideale vrouw. Die vind ik persoonlijk een beetje depri en nogal vergezocht. In die zin dat je ver moet zoeken om haar te vinden in het echt.
Maar zegt Tisci: ‘Het is verleidelijkheid badend in een sombere glans in een wereld waarin gevaar en delicaatheid, profaan en sacraal elkaar vinden’. En dat kun je ruiken in Dahlia Noir (eau de parfum), een voor mij nog steeds ‘onbestemd’ huidparfum dat meer een samenstromen is van zachte geuren, dan een parfum met een duidelijk geursignatuur. Met de eau de toilette-versie wordt duidelijk een andere toon aangeslagen. Dahlia Noir wordt als het ware Dahlia Rose, Dahlia Beige, Dahlia Rose Beige. De geur valt op door zijn klassieke opbouw en geeft het idee dat je meer en ‘duidelijker’ ruikt dan met het eau de parfum. Ik ben er aangenaam door verrast.
WAT RUIK IK EIGENLIJK?
De frappante opening die mooi naadloos en elegant overloopt naar het hart dat zich weer even naadloos, elegant heel gemakkelijk in de basis laat wikkelen. Het is een geur die zachte kleuren (en dus geuren) versmelt: rose dat overloopt in zacht beige, roze beige. Rose is de opening: een sterke cedraat- en mandarijnnoot die citrusfris is, maar niet te doordat het wordt meegenomen door donszachte perzik (foto).
Dat donszachte, poederachtige wordt doorgegeven aan een zoet-frisse roos besprenkeld met roze bes. Maar echt ‘roos’ wordt de eau de toilette van Dahlia Noir niet omdat de basis nogal snel zijn aandeel opeist: een duidelijke sensuele melange van beige: sandelhout, amber en vanille die samen op de een of andere manier ook een kokos-nuance in zich hebben. Zoals gezegd: verrassend.
RUIK & VERGELIJK
Inderdaad dat kan er maar één zijn:
Givenchy Dahlia Noir (2011)

