BRAMEN IN KRANS VAN LAURIER
Jaar van lancering: 2012
Laatst aangepast: 22/08/12
Neus: Fabrice Pellegrin
Model: onbekend
Ik was van de week bramen aan het plukken op een vanzelfsprekend geheime plek. En terwijl al oogstende het zweet langs mijn hoofd gleed en brandnetels het op me voorzien hadden (en geen dovenetel in de buurt) moest ik denken aan de opmerking van Fabrice Pellegrin in het persbericht van Blackberry & Bay. De grootste uitdaging volgens hem: ‘De technologie ontwikkelen om natuurlijke essentiële oliën te extraheren uit fruit. Vandaag de dag weten we hoe we geuren uit bloemen, planten, wortels en zelfs zaden kunnen trekken, maar alle fruitnoten worden nog steeds synthetisch gecreëerd’. Zou het mogelijk kunnen zijn, en zo ja, zou je dan het verschil ruiken met synthetische alternatieven? Want met name rood fruit kan ‘in het echt’ ook zo zoet ruiken, dat je eerder denkt aan kermis en snoep dan aan natuurlijk.
De eerste keer dat ik ‘echt’ rood fruit rook in een geur, was ik zo aangenaam verrast. Het was flanker van Hermès’ Amazone (1974) tevens een van de allereerste frisse variaties op een geur: Amazone Eau de Fraîcheur (1996). De rode bes spoot je als het ware in de opening tegemoet en op de achtergrond borrelde het volle recept van Amazone. Dat is tegenwoordig anders: met rood fruit wordt zo kwistig omgesprongen dat het de bloemen in het hart vaak overwoekert en alleen maar lijkt te versmelten van de zoete vanillebasis.
Gelukkig is dat niet het geval met Blackberry & Bay. Wil zeggen: je moet wel heel goed ruiken en je er op concentreren om het struikgewas achter de bramen te ruiken. Jo Malone ziet trouwens niet vanille en amandel, maar de braam als ‘agent’ die het vermogen schenkt je terug te voeren naar prettige momenten uit je kindertijd ‘toen je bramen plukte met blauwe lippen en kleverige handen’. Ik vraag me alleen af of je dat als volwassen vrouw (en man) wil… In de vorm van een geurkaars wellicht, maar in de vorm van een ‘echte’ geur? Gelukkig geeft Malone zelf ook mogelijkheden om de geur up te graden. Wil je meer pit: layer het met Lime Basile & Mandarin (1999). Wil je de zoetheid temperen? Pak het ‘pittige, groene en kruidachtige’ Nectarine Blossom & Honey (2005).
WAT RUIK IK EIGENLIJK?
Pellegrin: ‘Natuurlijke oliën zijn niet per definitie superieur, maar geven parfum wel een karakteristieke toets. De hedendaagse groene noten zijn echter van een veel betere kwaliteit dankzij technologische vooruitgang’.
Als het goed is, ruik je dat dus ook in Blackberry & Bay. De – synthetische – zoetheid van braam (‘in de verf gezet met grapefruit’) maakt een heel natuurlijke indruk omdat het wordt vermengd met bucchu. Of bucco, of boegoe, of bucco, of bookoo of diosma) – ook bijvoorbeeld verwerkt in Bal d’Afrique (2009) van Byredo. Is een struik met witte bloemen waarvan het blad een geur verspreidt die ruikt naar zwarte bes gecombineerd met munt.
En dat laatste is ook de groene link met bay, Engels voor laurier. Denk hier niet aan gedroogde, maar aan ‘frisse, natuurlijke, ritselende groene laurierbladeren op de struik’. Alleen, die verspreiden in hun frisheid geen geur.
Dus zocht Pellegrin naar andere ingrediënten die dit weten op te roepen: galbanum (tekening) vermengd met vetiver en cederhout. En die doen dat aards, puur en groen. Maar ook hier: de niet bij naam genoemde bloemen, geven een zachte toets aan het geheel, maar laten je niet echt bloemen ruiken. Met andere woorden: ook Blackberry & Bay is een parfum zonder hart, gaat het om de link tussen de zoete opening en de aardse basis.
RUIK & VERGELIJK
Pellegrin: ‘Twintig jaar geleden verwerkten parfumeurs veel groene noten in hun creaties. Vandaag de dag keren we terug naar deze roots’. Volgens mij moet hij iets verder teruggaan: veertig jaar geleden vond er een groene golf plaats in de parfumerie. En in sommige van deze geuren schitterde ook galbanum – ruik aan N°19 van Chanel uit 1971, ruik aan Estée Lauders Private Collection uit 1973 – die Pellegrin in Blackberry & Bay verwerkte. Ook in twee andere recente geuren krijgt deze frisse en gloedvolle hars een ereplaats.
Issey Miyake A Scent (2009)
Maison Martin Margiela (Untitled) (2010)

