GEURENGOEROE

WÉÉR EEN OUDJE

WÉÉR EEN SPROOKJE UIT DUIZEND-EN-EEN-NACHT

Jaar van lancering: 2012

Laatst bijgewerkt: 22/06/12

Neus: Francis Kurkdjian

Ongeloof en verbijstering vechten om voorsprong. Dit is in extreem mijn gevoelens vertaald toen ik hoorde dat (Maison) Francis Kurkdjian een parfum op basis van oud zou lanceren. Why? Waarom nu? Waarom niet eerder? Ik hou het dan maar op dat dit is gebeurd op veler verzoek van zijn vaste klanten die toch zo benieuwd waren hoe voormalig tovenaarsleerling en inmiddels volwassen créateur de parfum dit gouden hout zou verwerken, tillen naar een hoger plan. Ik hou het dan maar op: ‘It’s the economy stupid!’ Maar dat staat zo ‘onpoëtisch’, daarom hier zijn verantwoording: ‘Tussen hout en mos, oud is de ster van de parfumerie die je kunt zien als een van de meest zeldzame en duurste natuurlijke ingrediënten van deze eeuw. Het duurde enige tijd voor Francis Kurkdjian uiteindelijk bezweek voor zijn olfactorische kracht en het bracht naar het rijk van westerse gevoeligheid…

… Het duurde enige tijd voor hij zijn onvergelijkbare kracht temde en het confectioneerde à la parfumerie française. Het duurde enige tijd voor hij oud verwelkomde als een charismatische nouveauté op zijn parfumpalet’. Gezwollen, maar prima. Maar dan helaas, wordt ook zijn Oud gelinkt aan die sprookjesachtige wereld van duizend-en-een nacht. Waarom, moeten parfumkennersen en -snobs zo clichématige ingepakt worden? Dat hebben ze toch al tig keer gehoord in de parfumerie? Dus zegt men in de nicheparfumerie, terwijl men de geur op de hand van de klant spuit, op serieuze toon – lachen verboden – dat ‘deze prins van de ruwe grondstoffen, zowel oosters als westers, naar ons toe is gekomen op een vliegend tapijt’.

‘En weet u wat ook heel interessant is: Maison Francis Kurkdjians Oud is een geurende harmattan – de droge en stoffige wind ten zuiden van de Sahara in de richting van de Golf van Guinee tussen november en maart – in de stilte van de woestijn die zijn pleasure-pijlen met precies richt. Pure mysterie, betoverend, narcotisch, magnifiek, vrouwelijk en vice versa’. ‘Die maar doen dan…’

ps: Harmattan, met de klemtoon op de laatste lettergreep, wat een prachtnaam voor een oud-parfum.

WAT RUIK IK EIGENLIJK?

Francis Kurkdjian selecteerde naar eigen zeggen het puurste en duurste oud denkbaar. Uit Laos dus. Week na week vond hij nieuwe vrienden voor deze geurgigant. Vier weken dus. Want hij vond er vier: oud versmelt met cederhout uit het Atlasgebergte en patchoeli uit Indonesië samen op de huid. Saffraan en elemi-hars geven het licht en een gouden, filigraan presence. Opvallend de geur opent ‘westers’ – dus niet overrompelend – met een flinke injectie elemi-hars (foto).

Helder, zoet, fris, ijl, zwevend tussen citrus en terpentijn. Hieraan linkt heel mooi saffraan. Moeilijk om de geur hiervan te omschrijven. Heb een potje met pure draden naast me staan: zoet, maar niet bloemig. Stroef, ruig, rokerig. En vanuit hier komt heel langzaam het rokerige, warme, ijle en houterige oud tevoorschijn. Eerst bescheiden door het droge cederhout dat eerst begint te stralen, dan patchoeli die de houtnoot voller en ronder maakt en de stevige oud-noot – die nu in volle glorie de aandacht opeist – in evenwicht brengt. Aangenaam zwevend tussen Oost en West, West en Oost… maar ik weet bij god niet of ik Francis Kurkdjians Oud blind zou weten te onderscheiden van…

RUIK & VERGELIJK

… heeft u even… Ik beperk me tot de ‘belangrijkste’ oudjes van de laatste twee jaar:

Bond N° 9 New York Oud (2011)

Giorgio Armani – Armani Privé – Oud Royal (2010)

Christian Dior – La Collection – Leather Oud (2011)

Creed Royal Oud (2011)

By Kilian – Arabian Nights – Amber Oud (2011)

Estée Lauder Wood Mystique (2011)

Jo Malone – Cologne Intense – Oud & Bergamot

Volgens mij de beste en haar magnus opus:

Mona di Orio – Exclusive Eau de Parfum Intense Collection – Oud (2011)