GEURENGOEROE

ZEE, ZILT, ZOUT, ZOET

BLOEMEN ONDERGEDOMPELD IN ZEEWATER

Jaar van lancering: 2012

Laatst bijgewerkt: 28/04/12

Neus: Fabrice Pellegrin

In de jaren zestig van de vorige eeuw werd calone – ontwikkeld door Pfizer – geïntroduceerd: een geurmolecuul dat olfactorisch perfect de geuren van zeekusten imiteert: marine- en ozonachtige nuances met een ziltig, algenrijk naspoor gecombineerd met een diffuse, maar sterke bloemennoot.

Opvallend: eind jaren tachtig werd dit zeebriesakkoord akkoord pas echt opgepikt door de parfumindustrie. Wat vrouwengeuren betreft nog iets later: Christian Diors Dune, Escape van Calvin Klein, L’Eau d’Issey van Issey Miyake, Ralph Laurens Sport Woman, Davidoffs Cool Water Woman, Kenzo’s L’Eau par Kenzo en Aquawoman van Rochas zouden zonder calone heel anders hebben geroken. De industrie staat niet stil en zo werd door geurenproducent Firmenich een, zoals Biotherm het omschrijft, ‘een verbeterd derivaat’ ontwikkeld dat in 2011 werd gepatenteerd: cascalone.

Het verschil in geur: nog meer wordt de geur van het zilte van de oceaan benadrukt – denk aan algen. Een geschikt uitgangspunt voor Eau Océane dat een olfactieve reis verbeeldt langs de kusten van de Noordzee: ‘Hoge golven, zoute lucht, de kracht van de natuur’. Maar het is vooral het gevoel dat je ervaart als je in deze zee zwemt dat de geur wil oproepen: ‘Binnen elke golf die breekt worden duizenden negatief geladen ionen verspreid, die in tegenstelling tot hun naam, juist een gevoel van welzijn oproepen en het eeuwenoude gezegde – frisse zeelucht is goed voor je – verklaart’. Het effect: ‘De oceaan tinkelt in je gezicht, je haren waaien in je gezicht, de smaak van zout op je lippen, Biotherm maakt een droom waar, Eau Océane hult het lichaam in het levendige gevoel van zee en strand’.

WAT RUIK IK EIGENLIJK?

Nu moet je Eau Océane letterlijk met slechts een korreltje zout nemen, want de geur is niet zo zout als die pr-wise wordt opgediend. Het zijn vooral de bloemige noten die op de voorgrond treden, weliswaar gewiegd in zoet én zout water.

Eau Océane is weer een mooi voorbeeld van een geur die om een zo natuurlijk mogelijk resultaat te bereiken gebruik maakt van grotendeels synthetische ingrediënten. Want niet alleen cascalone bepaalt de toon, ook transluzone ‘doet mee’ (ook ontwikkeld door Firmenich); een eveneens nieuw geurmolecuul dat het gevoel van stromend, helder fris water omzet in geur.

De opbouw is verder klassiek: eerst de frisfruitige en citrusachtige noten van bergamot en citroen ondergedompeld in transluzone die in het hart van de geur samenstromen met sambacjasmijn (ondergedompeld in cascalone) waardoor er een licht ziltig effect ontstaat. Maar het ruikt volgens mij meer naar waterjasmijn, ofwel hedione (foto): wéér zo’n klassiek synthetisch ingrediënt.

Dat werd in de jaren zestig van de vorige eeuw eveneens ontwikkeld door Firmenich en laat jasmijn als het ware in water wiegen dat wordt beschenen door een opkomende voorjaarszon. Al deze noten worden in de basis niet alleen vastgehouden door de ‘klassiekers’ musk, mos en cederhout, maar ook door een algenextract. ‘Verkregen langs de kust van Bretagne’, zegt Biotherm. Maar neem ook dit met een korreltje zout, want dat is een feite de essentie van cascalone. Het effect is er niet minder om: Eau Océane is zoals je de verkoelende Noordzee tijdens de zomer niet ‘proeft’, maar je in je fantasie voorstelt: fris en verkwikkend met toch dat prettige, beetje jeukende ziltige spoor in de lucht en op je huid.

RUIK & VERGELIJK

Als je bovenstaande gelezen hebt, onderga je onderstaande geuren wellicht anders (als je ze nog op je badkamerplankje hebt staan). Er is trouwens één geur die wat ziltigheid zijns gelijke niet heeft: Eau de Fier (2000) van Annick Goutal.

Christian Dior Dune (1991),

Calvin Klein Escape van (1991)

Issey Miyake L’Eau d’Issey (1992)

Ralph Laurens Sport Woman (1996)

Davidoffs Cool Water Woman (1996)

Kenzo L’Eau par Kenzo (1996)

Rochas Aquawoman (2002)