GEURENGOEROE

TUSSEN LEVENDIGHEID EN ZACHTHEID

TUSSEN FRISHEID EN WARMTE

Jaar van lancering: 2012

Laatst bijgewerkt: 29/03/12

Neus: Jean-Claude Ellena

Soms leer je een geur beter te begrijpen bij het verschijnen van een nieuwe versie. Heb ik dus met Voyage d’Hermès uit 2010: die is ontegenzeggelijk lekker en ik ben in de loop van de maanden het verrassende contrast – colognefrisheid versus katoenzachte musk – gaan waarderen. Deze waardering is met de parfumversie van de geur – die in feite een eau de parfum is – alleen maar toegenomen. Wil zeggen: de verbazing over complexiteit van de eenvoud van de compositie.

Neemt niet weg dat Jean-Claude Ellena Voyage d’Hermès Parfum introduceert met, zoals we van hem gewend zijn, nogal cryptisch aandoende volzinnen. Je vraagt je soms af wat je leest; je kunt alle woorden stuk voor stuk in een zin duiden, alleen samen is het vaak onbegrijpelijk. Zoals: ‘Voyage d’Hermès Parfum dat is meer dan een zoektocht naar een olfactorische prestatie…

.. het onderscheidt zich door een nieuwe intensiteit die het begrip aanwezigheid en de omgang van zijn spoor opnieuw creëert’. Of deze, iets minder raadselachtig, maar toch: ‘Met hetzelfde vertrekpunt wordt de horizon verbreed en leven gegeven aan een nieuwe olfactorische uitdrukking… intens, vrijgevig, maar zonder kostbare effecten, een parfum dat altijd speelt met tegenstrijdigheden tussen levendigheid en zachtheid’. Kijk, dat laatste gedeelte spreekt tenminste duidelijke taal. Nog duidelijker: ‘Terwijl de eau de toilette linnen en katoen suggereert, doet deze parfumversie denken aan kasjmier en wol’.

Maar dit is wat Ellena echt wil: ‘Het frisse, musk- en bosachtige thema van het origineel versterkt met een amberachtige stijl waarvan de vrijgevigheid zich vanaf de eerste noten uit’. En hij verwoordt dit het duidelijkst met: ‘Met een onmiddellijke toegang tot het hart smelt de levendigheid van de specerijen samen met de soepelheid van het hout in een subtiele alchemie van amberachtige noten getint met onmerkbare lichtroze weerkaatsingen’.

WAT RUIK IK EIGENLIJK?

Let wel: voor Ellena is een parfumversie geen intense variatie, wel een – here we go again – ‘een specialer olfactorisch voornemen dat zich richt op andere categorieën waarvan de uitdrukking heel anders is’. Gelukkig voegt hij er aan toe dat ‘het idee was om het volume te versterken, ronder te maken en te verdiepen’. Dit begrijpen boeren, burgers en buitenlui direct, en het fijne… je kunt de hiervoor gebruikte opeenvolgende ingrediënten heel goed detecteren.

Zoals in de opening van Voyage d’Hermès Parfum: minder citrusnoten. Hiervoor in de plaats ‘het directe contact tussen de frisse specerijen (kardemon, jeneverbes – foto) en het warme hout, terwijl het amber in kleine vleugjes toegevoegd als bindmiddel, versterker speelt en de samenstelling verrijkt’.

Als je je ogen sluit en de geur diep in je opneemt, dan ruik je de ijzige jeneverbes die besprenkeld lijkt met kardemon (en in een waas van hesperiden lijkt te ademen) voortreffelijk, en ook het warme en volle amberspoor dat zich hierachter verbergt om vervolgens tot vollewasdom te komen. Het amber is heel geschakeerd – noten van vanille, kruidige harsen en zelfs een licht muskspoor – die mooi opgaat in een aardse houtnoot. En door dit alles ook een hele kleine notie van roos ‘als onmerkbare lichtroze weerkaatsingen’.

Heel fris, heel warm, heel warm-fris, heel fris-warm, heel draagbaar voor haar, heel draagbaar voor hem.

RUIK & VERGELIJK

Kan er maar een zijn:

Hermès Voyage d’Hermès (2010)