GEURENGOEROE

BRUISEND PARFUM DAT GELEIDELIJK AAN ‘STIL’ WORDT

Jaar van lancering: 2011

Laatst aangepast: 16/01/12

Neus: Dora Arnaud

Fotografie: Frédéric Lebain

Concept & realisatie: Céline Verleure

Het hele concept van Olfactive Studio heb ik uitgelegd met mijn beschrijving van Chambre Noire (2011) – voor mij de geur met het grootste niche-aura van de eerste drie. Heb ik minder met Autoportrait (2011) en Still Life. Het leuke aan deze twee geuren is dat ik hier zo duidelijk de Kenzo-achtergrond van de oprichtster ruik. Kenzo is voor mij lucht en water, in het beste geval gecombineerd met originele en intense kruid-, hout en bloemenmelanges. Zoals je nog steeds mooi ruikt in L’Eau par Kenzo (1996) en in Power (2008).

Still Life (foto: detail van een impressie van een fan op de faceook-pagina van het merk) had voor mij ook een Kenzo-geur kunnen zijn. Grappig om te zien welke foto ten grondslag ligt aan de inspiratiebron: wel heel erg abstract.

Een compositie waarin je in elke foto een discobol/en of kerstbal ziet. Ik heb veel fantasie, maar kijkende zie ik direct geen geur in mijn gedachten verschijnen… vervolgens iets wits en ijzigs – zoiets als Davidoffs Echo voor mannen uit 2003.

In ieder geval geen prikkelende cocktail met zwoele afloop die ik ruik. Ik verbaas me een beetje over de (al) te enthousiaste ontvangst van deze geur op de wereldwijde parfumblogs. Staat hierbij de als origineel ervaren aanpak – ‘een verademing voor de parfumindustrie’ – een ‘nuchtere’ kijk niet in de weg?

Still Life is aangenaam, maar voor mij niet ‘verpletterend’ nieuw. Minder niche en meer masstige. De geur is ook het minst androgyn van het trio, neigt naar mannelijk. Heb een sterke Cartiermannengeur-link en Kenzo dus.

WAT RUIK IK EIGENLIJK?

Een enorme krachtig-frisse opening door een overdosis yuzu (minder hard en scherp dan de Europese citroen) ondersteund door galbanum, roze en zwarte peper, en een pepersoort die ik qua niet kan plaatsen: Sichuanpeper. In ieder geval cocktail time! Met galbanum in plaats van munt als groene sidekick.

Deze gepeperde frisheid wordt onder begeleiding van de geprononceerde fris-balsamachtige elemihars-noot geleidelijk aan zoeter (steranijs), warmer (veel cederhout) en zwoeler (rum en ambrox; de synthetische variant van grijze amber).

Still Life is een contrastrijke geur door de duidelijke scheiding tussen fris in de opening en de warmte in basis. Komt door het ontbreken van het traditionele hart meestal gevuld met bloemen. Opening linkt dus direct met de basis. IJs dat smelt en langzaam, maar duidelijk ‘warm’ wordt. Ook opvallend en interessant: de yuzu blijft de hele geur aanwezig.

RUIK & VERGELIJK

Totaal anders qua opbouw, ook een voor vrouwen en mannen maar waarvan ik vermoed dat de laatsten het meer gebruiken.

Cartier Eau (2001)

En wil je eens een ‘waanzinnige’ yuzu-ervaring hebben, probeer:

Parfum d’Empire Yuzu Fou (2008)