DE WERELD VAN 34 BOULEVARD SAINT GERMAIN
OPGESLAGEN IN EEN JUBILEUMGEUR
Jaar van lancering: 2011
Laatst aangepast: 23/07/12
Neus: geurwetenschapper Roman Kaiser
Toen Dyptique in 1961 werd opgericht door Desmond Knox-Leet, Yves Coueslant en Christiane Gautrot, konden ze niet bevroeden dat het mondiaal zou uitgroeien tot een van de meest chic-alternatieve parfumhuizen. Want jarenlang bleef Dyptique een lokaal geheimadres van de ‘bobos’ aan de linkeroever van Parijs. Met name wat de geurkaarzen betreft. Zijn er inmiddels meer dan vijftig en ademen stuk voor stuk puur natuur. Staat op het etiket dat de inhoud ruikt naar zwarte bes, roos, oranjebloesem of kamperfoelie dan ervaar je deze ingrediënten zoals die in de vrije natuur voorkomen – of eigenlijk nog beter. ‘Local’ Catherine Deneuve ontdekte het huis in 1965. Haar favorieten: Choisya, Seringa en Genet.
Tijdens ‘those early years’ was Boulevard Saint Germain nog niet zo in de greep van de luxewereld, nog niet zo ‘posh’ als nu. Maar ook Dyptique werd opgestuwd in de luxevaart der volkeren: het heeft nu wereldwijd talloze vestigingen en heel veel meer posh-fans. Zoals P.Diddy waarvan het verhaal gaat dat in zijn slaapkamers en opnamestudio’s altijd 50 ‘Diptyques’ branden, ruikend naar tuberoos. En voor John – ben effe weg – Galliano ontwikkelde het een privé parfum d’ambiance. Deze celeb candle werd vijf jaar geleden aangestoken en ruikt naar hout, iris, musk en vanille.
Dyptique heeft ook een geurcollectie: vier colognes en vijftien eau de toilettes. Voegt zich nu nummer 16 bij: 34 Boulevard Saint Germain. Het idee: de geur vangen van de boetiek ‘met haar zeldzame en kostbare elementen’ en waar de ziel, geschiedenis en wortels van het merk liggen: ‘zonder er ooit een voet te hebben gezet, beleef je de sfeer en haal je die naar je huis’.
Hoe doe je dat? Geurwetenschapper Roman Kaiser (specialist op gebied van headspace technologie) ging de uitdaging aan om alles wat de boetiek huisvest (eaux de toilette, geurkaarsen, roomsprays, wand- en vloerbekleding, houten schappen, de antieke kast waarop de kassa staat) te pakken in één geur. Het resultaat: een typische Dyptique. En ‘gelukkig’ niet te potpourri-achtig, een gevaar als je een parfumwinkelinboedel wil vangen.
Je ruikt de hoge concentratie aan natuurlijke ingrediënten. Erg prettig: de zonnig-houtige identiteit van de 34 Boulevard Saint Germain steunend op een ‘chypreruggengraat’.
WAT RUIK IK EIGENLIJK?
Een vriend van me zei toen hij de geur rook: ‘Ruikt naar een kapperswinkel’. Ik zei: ‘Knap, je bent er bijna’. Het gevoel en het idee klopt dus. Mooi de frisgroene opening van zwarte bes- en vijgenblad. Vooral de laatste met zijn fris-wrange en zoete noot blijft lang hangen. Het bloemige aspect – ‘verse bloemen uit romantische Engelse tuinen’, ofwel tuberoos, roos en iris (tekening) wordt getemperd door een haag van specerijen (‘van de markten in Damascus’). Ik bespeur een lichte kaneel-, kruidnagel- en nootmuskaatnoot.
En door dit alles heen ontmoet je de ‘griffe’ van 34 Boulevard Saint Germain: door zon beschenen hout en patchoeli. Zeer droog; ‘kurk’ verrijkt met zoet zonnig-sensuele balsems – denk cistus labdanum, vanille. Oh ja, de dop is top. Kloek en niet te verfijnd. En vanzelfsprekend is de geur ook verkrijgbaar als geurkaars en ‘scented oval’. Heel opvallend: de geur gedraagt zich als een carrillon, telkens ruik je ander deel. Groen, bloem, kruid, hout, groen, bloem, kruid, hout… en nog een keer, en nog een keer.
RUIK & VERGELIJK
Straten (soms met nummervermelding) waar het ooit allemaal begon voor luxemerken, worden steeds vaker gehuldigd met een parfum.
Hermès 24, Faubourg (1995)
Elizabeth Arden 5th Avenue (1996)
Guerlain Champs-Elysées (1996)
Chanel – Les Exclusifs – 31 Rue Cambon (2007)
