REBELS, ONGEDWONGEN, ENTHOUSIAST,
VRIJHEIDSLIEVEND, GUL, ONGEDULDIG,
VRIJPOSTIG, ELEGANT
Jaar van lancering: 2011
Laatst aangepast: 29/03/11
Neus: Michel Girard, Louise Turner
Model: Noreen Carmody
Fotograaf: Ryan McGinley
Verpakking: Virginie Barré
Dat een naam je op het verkeerde been kan zetten, bewijst L‘Air van Nina Ricci. Had nog geen tijd gehad er aan te ruiken, en hoewel gelanceerd als een grote geur, dacht ik dat het weer zo’n fris en onschuldig gevalletje zou zijn voor een jonge meid nog niet op haar toekomst voorbereid. En terwijl ik in verband met een artikel over de renaissance van het klassieke rozenparfum voor het Belgische weekblad De Morgen zocht naar masstige-interpretaties van pure rozengeuren, wees de Belgische pr-attaché van Puig (produceert de geuren Nina Ricci) me op het ‘absolute’ rooseffect van L’Air. Hij heeft gelijk, maar eerst: het verhaal. Niet bijster origineel: de Lichtstad, petit appartement waarin een romantisch ingesteld meisje woont. Nina Ricci: ‘Parijs van onderen bekeken, wanneer schaduwen van bomen een spel spelen met kleur. Parijs van boven bekeken.
Dat ziet eruit als een zee van zinken daken. Een appartement nog nagalmend van vrolijke feesten’. Dan de personificatie van de draagster. Ze is conform de huidige modecodes heel naturel en geniet van de simpele dingen die het leven brengt. Nina Ricci ziet haar als ‘rebels, ongedwongen, enthousiast vrijheidslievend, gul, ongeduldig, vrijpostig elegant’. Dat is heel wat.
Dan de geur. Nina Ricci zegt: ‘Vrijheid, durf, moderniteit. Ik ben een lentehemel, een zinderend en stralend landschap, een spontane verrassing, de vreugde van het onverwachte. Ik ben de inzet van een weddenschap. Ik ben vrijheid’. Hoe verbeeld je zoiets? Door Ryan McGinley in te schakelen. Wat zien we? Een jonge Parisienne in haar cabriolet en in haar 19de eeuwse appartement in zwartwit-foto’s ‘waarvan de korrel van het papier de huid en de veren onthult’. Zijn inspiratie? Vrijheid. Vrijheid die hij van het huis kreeg om L’Air du Temps in 2011 nieuw te interpreteren – ‘vrijheid afkomstig van de straat, brekend met alle conventies, om een hogere vlucht dan ooit te nemen’.
WAT RUIK IK EIGENLIJK?
L’Air is een ‘ode aan de magnolia (foto): met haar vibrerende gulheid, haar impulsieve sensualiteit, haar fluwelen die zachtheid overheerst’. Ik zie L’Air als een ode aan een stralende roos verzacht door magnolia. Het is in ieder geval een mooi en vol boeket zonder klassieke opening. Je bent direct omringd door bloemen: een klassieke combi van roos en jasmijn omringd door de zonnige ‘frismakers’ fresia en kamperfoelie gehuld in zacht aura van magnolia. Leuk accent: het zoete viooltje.
De basis van L’Air is niet gemaakt om te verdwalen in sensuele dromen, het geeft de bloemen als het ware alleen de nodige ondersteuning. Ofwel, ‘de stille kracht van palissanderhout’ gecombineerd met ‘de oprechtheid van patchoeli’. Laatste ruik je niet in de ouderwetse zin van patchoeli. Niet ruikend naar hout en bos, maar helder. Eindresultaat volgens Nina Ricci: ‘Een gezang dat tot aan de hemel reikt’. Eindresultaat volgens geurengoeroe: een moderne rozengeur leunend op de klassieke rozenparfums en waarmee je de jonge vrouw wel moet zien te overtuigen in de parfumerie, gezien ze nog niet echt bekend met dit genre is.
RUIK & VERGELIJK
Meer rozen in de ketenparfumerie dit voorjaar. Soms zijn behoorlijk intens (de eerste), soms zijn ze licht vol zomerse zonnestralen (de tweede, de derde)
Givenchy Very Irrésistible L’Intense (2011)
Paul Smith Rose Summer Edition (2011)
Yves Saint Laurent Premières Roses (2011)

