HEMELSE ROOS ONTMOET AARDS PATCHOELI:
EEN NOCTURNE VAN ONTROEREND ZINGENOT
Jaar van lancering: 2011
Laatst aangepast: 01/03/11
Neus: Thierry Wasser
Let op: verschijnt eind maart
Bekend van Thierry Wasser: een fan van klassieke muziek. Bekend van neuzen: omschrijven hun creaties graag als composities opgebouwd uit noten. Hiermee onderstrepen ze het gewicht en klasse van hun werk. Is naar mijn mening in het verleden te veel met geuren gedaan die niet recht hadden op deze kwalificatie waardoor de link componist-neus een beetje is uitgehold.
Wasser doet het ook. Mag! Graag zelfs! Ruik aan zijn ‘Guerlains’ en je weet: hier is een kunstenaar die met noten de meest onverwachte en ‘atonale’ combinaties maakt, die je als ‘luisteraar’ eerst verwarren om je vervolgens – als je de compositie leert begrijpen – veel pretmomenten bezorgen. Daarnaast schuwt hij niet beproefde ‘duetten’ tegen het licht te houden om de ‘luisteraar’ te verrassen. Het lijkt alsof Wasser bij Guerlain uitgedaagd wordt klassieke formules opnieuw te interpreteren. Wil je Wasser met een componist vergelijken, dan is dat voor mij Igor Stravinsky (1882-1971). Hoe meer deze vernieuwer van de klassieke muziek zich verdiepte in de grote componisten, hoe ‘neo-klassieker’ zijn composities werden (luister eens naar Pulcinella).
Met Idylle Duet – een limited edition – herstelt Wasser een traditie van Guerlain: de roos die wordt gekoppeld aan een ander klassiek ingrediënt. Dit keer: patchoeli. Deze compositie is geïnspireerd door Les Nuits d’Eté, een liederencyclus van Hector Berlioz (1803-1869) op gedichten van Théophile Gautier (1811-1872). Met name Le spectre de la Rose, waarin een roos bij een minnaar herinneringen oproept aan een memorabele ontmoeting.
Idylle – een roosboeket omringd met jasmijn, pioenroos, fresia, lelietje-van-dalen en sering, krijgt met Idylle Duet een intellectueel vervolg: ‘Donkerder, intiemer, om zo het mysterie van alle diepe sentimentele gevoelens op te roepen en te onthullen’. Met behulp van patchoeli: essentie en echo van Idylle Duet. En om in ‘compositorische sferen’ te blijven: Duet verwijst naar het eerste opus voor orkest van Leoš Janáček (1854-1929).
WAT RUIK IK EIGENLIJK?
Zeg het direct: Idylle Duet is prachtig. Zo zouden alle Guerlains moeten ruiken: vanzelfsprekende, understated chic die inhoud boven presentatie stelt. Ik vond Idylle (2009) en Idylle Eau de Toilette (2010) al goed omdat ze in wezen resoluut klassiek zijn en de queeste van een parfumeur goed in kaart brengt: de zoektocht naar de perfecte rozengeur. Wordt voortgezet met Idylle Duet.
Hiervoor werd de roos ‘volledig herzien’. De keuze viel ‘op een Bulgaarse roos gekweekt in hooggelegen tuinen’. De door Thierry Wasser en Jean-Paul Guerlain geselecteerde ‘communelle’ produceert de edelste rozenolie buitengewoon rijk aan aroma. Het effect: fruitiger, ‘rijper’. Door het te linken aan Indonesische patchoeli met een luchtiger (dus opgewekter), minder overdonderend, minder koppig aroma ‘ontstaat een sensueel parfum als een nocturne doordrongen van ontroerend zingenot’. En doordat de musknoten uit Idylle Eau de Parfum zijn onderdrukt, onderga je de roos-patchoeli-combinatie nog beter.
Idylle Duet is een les in parfum waarvan je leert dat a: een puur rozenparfum niet alleen is opgebouwd uit rozen. B: patchoeli niet zwaar en verstikkend hoeft te zijn. C: dat parfum pas meesterlijk wordt als je naar een dialoog zoekt tussen ingrediënten, niet naar ‘knaleffecten’. D: dat Guerlain hiermee het ‘niche’-idee nog duidelijker in de ketenparfumerie presenteert.
RUIK & VERGELIJK
Thierry Wasser onder is een klassiek neus. Thierry Wasser is een moderne neus.
Het eerste blijkt onder meer uit:
Guerlain Cologne du Parfumeur (2010)
Het tweede blijkt onder meer uit:
Guerlain Quand vient la Pluie (2007)
GEURENGOEROE 