EEN VROUWELIJKE KIJK OP EEN MASSTIGE-GEUR
EEN VROUWELIJK KIJK OP EROTIEK
Jaar van lancering: 2010
Laatst aangepast: 24/12/2010
Neus: onbekend
Model: Evan Rachel Wood, Chris Evans
Artistic direction: Frank Miller
Helemaal over het hoofd gezien deze nieuwe Gucci. Hoe zou dat toch komen… In ieder geval: interessant om te zien dat huidig artistiek directeur Frida Giannini een minder uitgesproken kijk op geuren voor de vrouw heeft dan haar voorganger. Schreeuwden die van Tom Ford om seks, die van haar zijn op z’n hoogst sexy, eerder beschaafd-sensueel wat inhoud betreft. Dus vrouwelijker, zachter, meer in lijn met de huidige parfumtrends – fruity floriental – en daardoor ook (gebruiks)vriendelijker.
Geldt ook voor Guilty, dat qua naam trendwise een beetje passé is en wel heel erg cliché-erotisch wordt gepresenteerd: vrouw in een cartoon gothic city-decor rijdt in stretched sportscar met vuurspuwende motor – symbool dat ze al in vuur en vlam is – naar een hunk wachtend in een hotelbar. Vervolgens dollen ze naar een hotelkamer waar ze hot en steamy sex hebben. Daarna neemt Rachel Wood schoongewassen, clean en behoorlijk afstandelijk afscheid. Zie je ook terug in de visual: ze lijkt meer oog voor de camera te hebben, dan zich te verdiepen in wat ze moet uitstralen: een verboden liefde die haar schuldig laat voelen.
De veronderstelde passie die Guilty moet oproepen, is in ieder geval niet echt van Rachel Wood en Chris Evans af te lezen. Of verbeeld ik me dit, zoek ik spijkers op laag water, ben ik gewoon jaloers… Rachel Wood werd gekozen omdat ze een ‘21 first century beauty’ is: jong, een durf-al die zich onderscheidt en van volle teugen van het leven geniet. En: sexy plus een ietsie-pietsie gevaarlijk… Het wachten is op Guilty for Men. Als Chris Evans die dan ‘opdoet’, misschien slaat dan de vlam wel over.
WAT RUIK IK EIGENLIJK?
Ik vind de geur iets te understated en iets te gemakkelijk voor een over de top luxemerk als Gucci. En dat geldt zeker als je een geur Guilty noemt. Een dergelijke naam schreeuwt – zoals Tom Ford het deed – om een brutaler en meer gedurfd geurstatement.
Guilty opent met een prikkelende hint van mandarijn, sinaasappel en roze peper die overgaat in een ‘idee van vers fruit’. Rijp, dus zoet fruit gekocht op de markt en gestopt in een blender. Je kunt ze niet stuk voor stuk detecteren, maar het ‘ruikt naar’ braam, framboos, aardbei en meer siroop-fruitigs waaruit eindelijk de perzik als zachte winnares naar boven komt die heel mooi samengaat met de enige bloem in de geur: sering (foto).
De frisgroene nuance van geranium ontgaat me omdat de basis zich vervolgens snel aandient: veel amber met vanille-accenten. Dat zorgt ervoor dat de perzik-seringnoot een poederachtige en tegelijkertijd ‘olie-achtige’ ondertoon krijgt die merkwaardigerwijze ook clean en schoongewassen aandoet. En met zoals zoveel neo-chypres, ruik ik in Guilty ook niet echt patchoeli in de basis. Ook niet na een uur. Guilty is niet sexy, maar beschaafd sensueel.
RUIK & VERGELIJK
Guilty is qua naam erg Tom Ford. Niet qua geur: ruik maar eens aan:
Gucci Rush (1999)
GEURENGOEROE 