DE ESSENTIE VAN J’ADORE,
DE ESSENTIE VAN PARFUM
OFWEL: NICHE-GENOT IN DE KETENPARFUMERIE
Jaar van lancering: 2010
Laatst aangepast: 02/12/10
Neus: François Demachy
Model: Charlize Theron
Fotografie: Patrick Demarchelier
De campagne van J’Adore L’Or is prachtig. Sterker: bijna te mooi om waar te zijn. Een droom, een illusie: parfumverleiding in optima forma. Moet je wel van dit soort over de top-glamour houden. Maar daar wil ik het niet over hebben, de foto (onder) spreekt voor zich. Wel over de geur: want die is ook prachtig. Sterker: bijna te mooi om waar te zijn. J’adore L’Or is een stijloefening par excellence. J’adore L’Or toont voor mij aan waarom parfumcreatie eigenlijk een kunstvorm is (waar gelukkig bij Dior eindelijk niet – meer – op wordt bezuinigd).
Interessant de ontwikkeling van J’adore (1999): loopt eigenlijk parallel met het besluit van Dior om de parfums weer op een hoger niveau te tillen. Want in de loop der jaren is de geur alleen maar verfijnd. Vergelijk de eerste versie – voor mij toch een ‘kakafonie’ van teveel en te transparante bloem-impressies – met de nieuwste, en je valt van de ene verbazing in de andere. Ik althans.
De opvallende combinatie van champaca met groene noten van jasmijn en klimop op een sensueel fond van sandelhout en vanille (om de hoofdsmaakmakers te noemen) werd in 2007 al door François Demachy geraffineerd met J’adore absolu (met het opvallende ylang-ylang-accent) als subliem resultaat. En nu nog meer verfijnd met J’adore L’Or, die – hoewel cliché – terecht door Dior wordt vergeleken met de perfectie van een haute couture-jurk. Handwerk. Vakwerk. Klasse.
Niet zo vreemd: de centifoliaroos en jasmijn zijn afkomstig uit het Domaine de Manon bij Grasse. Je ruikt de kwaliteit en vraagt je af of François Demachy in de nabije toekomst kans ziet nog meer raffinement in J’adore te stoppen… J’adore L’Or, le Parfum Absolu?
WAT RUIK IK EIGENLIJK?
Maar eerst: J’adore L’Or. François Demachy lijkt alle ingrediënten opnieuw te hebben gewogen en de best beschikbare kwaliteit te hebben gekozen. Heel interessant: de ‘over all’-indruk van de 1999-versie, ruik je in eerste instantie als een echo op de achtergrond.
Maar als vervolgens de centifoliaroos (foto) en jasmijn tot leven komen, lijken alle zwoelbloemige noten omhoog te worden getild. Met name die van de champaca mooi begeleid door een licht perzikaccent.
Heel mysterieus deze verstrengeling van bloemen, die uitgedaagd lijken te worden om het mooiste prijs te geven tijdens een ‘wie ruikt het meest aangenaam’-wedstrijd. Ik heb nog niet vaak de centifoliaroos een parfum zo zien veredelen.
En de verfijning wordt voortgezet in de afronding J’adore L’Or. Je ruikt de excellente kwaliteit van tonkaboon- en vanilleabsolu, de zwoele muskwarmte van cistus labdanum, broeierig patchoeli en zalvend amber. Als een kantwerk met elkaar verweven, waarop de bloemen zich maar wat graag nestelen.
RUIK & VERGELIJK
Simpel. Maar ik geloof dat deze versie niet meer verkrijgbaar is.
Dior J’adore (1999)
Maar dan is er nog:
Dior J’Adore L’Eau Cologne Florale (2009)
GEURENGOEROE 