KWAAD!
Jaar van lancering: 2008
Laatst aangepast: 11/10/10
Neus: Christophe Hornetz, Christophe Laudamiel
Artistic direction: Sebastian Fischenich, Tobias Müksch
Illustratie: Gabriel Agu
Ik heb al drie geuren van dit parfumhuis (anno 2008) uit Duitsland beschreven: Bosque (2010), Clemency (2009) en Eau Radieuse (2008). Niet mis de intenties van de oprichters Sebastian Fischenich en Tobias Müksch: de diverse menselijke emoties dienen als uitgangspunt voor geuren en dat gegoten in een – bescheidenheid is een onbekende deugd in parfumland – ‘uniek kunstwerk in modern, gestroomlijnd design’. Anders en gewaagd. Dat is duidelijk en – zoals al eerder vermeld – een kwestie van ‘zien én ruiken is geloven’.
Ook de intenties wat betreft Askew liegen er niet om: ‘the demolition of the classical men’s fragrance’. Ook niet mis met wat de geur moet oproepen: ‘an abundance of fire and explosion, energy and virility’. En de emotie die wordt opgeroepen is woede. Zijn Sebastian Fischenich en Tobias Müksch nu kwaad over de stand van zaken van de klassieke mannengeur? En waarom? Hoe je het ook wendt of keert, in die categorie zijn nog steeds schatten te vinden.
Voor Askew heb je in het Nederlands diverse betekenissen: kortaf, nors, bruusk, onzacht, steil, hellend, schuin aflopend, schuin, scheef, dwars, steil. Maar het rare, als ik aan de geur ruik ervaar ik deze emoties en ‘niet waterpas lopende richtingen’ niet bepaald. Eerder, een zachte, maar bruuske geur. Bruusk in de zin van anders dan de klassieke mannengeur, maar Askew vernietigt die niet. Ik beschouw het meer als een zachte, verfijnde kijk op de moderne man(nengeur).
WAT RUIK IK EIGENLIJK?
Askew begint verwarrend: een bombardement – woede? – aan geuren die over elkaar struikelen om langzaam maar zeker ieder hun eigen weg te gaan. Eerst is dat berkenteer (met zijn leernoot) die flink wordt ondersteund door bittergroen, fris kardemon. Heel, heel lichtjes neem je gember en grapefruit waar. En die fris-prikkelende nuance blijf je de ‘hele geur door’ ruiken. Opvallend is de Egyptische mimosa-noot (foto, die vooral nadat de geur lang op de huid zit goed naar voren komt). Die is in Askew niet zonnig en stralend, maar eerder groen en ‘bossig’.
Komt volgens mij door de andere ingrediënten (met name vetiver). Voor de zekerheid werd er nog een extra leernoot toegevoegd. Eindresultaat: geen ruig, maar zacht leer. Suède voor de man (en ook de vrouw wat mij betreft). Lekker, zacht, niets ‘vernietigends’.
RUIK & VERGELIJK
Waar zijn Sebastian Fischenich en Tobias Müksch nu kwaad op? Toch niet op onderstaande klassiekers? Anders wordt ik zeer askwew op die twee.
Chanel Chanel pour Monsieur (1955)
Guerlain Habit Rouge (1965)
Geoffrey Beene Grey Flannel (1976)
Annick Goutal Eau de Monsieur (1981)
GEURENGOEROE 