ODE OP DE ROOS
Jaar van lancering: 2010
Laatst aangepast: 08/09/10
Neus: Thierry Wasser
Model: Nora Arnezeder
Fotografie: Paolo Roversi
De lancering van een eau de toilette-versie van een vorig jaar gelanceerd eau de parfum. Is dat zo bijzonder? Nou in het geval van Guerlain wel, omdat het parfumhuis in tegenstelling tot algemeen gebruik, dat niet doet door Idylle (2009) te verdunnen, maar het te schrijven als een nieuw opus. Ik ben onder de indruk. Idylle Eau de Toilette is een toonbeeld van vakmanschap; het ‘ruikt’ er vanaf. En hoewel de bloemen exact hetzelfde zijn, is de versie anders. Eleganter, mooier en meer uitgebalanceerd dan Idylle. De overeenkomst: zo verdomde klassiek.
Komt natuurlijk door de hoofdrolspeelster de roos. En die bloeit zo mooi, dat je het verhaal erachter voor lief neemt. Heeft de geur eigenlijk niet nodig. Zelfs zonder alle toeters en bellen, zelfs bij blind testen, weet Idylle Eau de Toilette te charmeren – in ieder geval de rozenparfumliefhebber. Als je het dan echt wilt weten: Idylle Eau de Parfum… ‘begon zorgeloos maar verdiepte, ontwikkelde en versterkte zich’. Resultaat: Idylle Eau de Toilette… ‘omdat de verliefdheid van een avond een belofte lijkt in te houden; omdat een man zijn verliefde blik laat rusten op een ontsluierde vrouw’.
Wil je nog meer weten: doorgrondt de visual waarin ‘lachende zorgeloosheid plaatsmaakt voor van beroering en mysterie’. Waarin Idylle ‘zich van haar eenvoudigste kant laat zien. Haar ontsluierde kwetsbaarheid onthult een
zal ontroerende sensualiteit omgeven door mysterie… en dat zij zich uiteindelijk overgeven’. Tja.
WAT RUIK IK EIGENLIJK?
Voor Thierry Wasser is de Bulgaarse roos met ‘haar enigszins peperige accenten van framboos en lychee, fruitig zonder omwegen, sensueel zonder wellustigheid, geurig zonder stroperigheid’ uitzonderlijk. Hij is de Rosa damascena gaan zoeken bij de bron; in de Bulgaarse valleien waar ze al driehonderd jaar bloeit in het gebied tussen Kazanlak, Kalofer en Karlovo.
Meer gedetailleerd: de roos voor Idylle Eau de Toilette is geboren uit ‘communelle’ – een assemblage van diverse oogsten om zo tot een constant mogelijk resultaat te komen – die Wasser samen met zijn geestelijk vader Jean-Paul Guerlain samenstelde en liet fuseren met een akkoord op basis van een schitterende roos die Jean-Paul ‘in een tuin in Plessis-Robinson had ontdekt met het krachtige aroma van vroeger’. Gelooft u het? Maar een roos alleen, maakt nog geen perfecte rozengeur.
Daarom wordt ze sierlijk omringd met een guirlande van lelietje-van-dalen (veel), sering (foto), pioenroos, fresia en jasmijn. Een sextet van geuren waarin – als je goed ruikt – elk accent te onderscheiden is. Ik ruik naast de roos vooral de eerste, tweede en derde bloem. De afronding van Idylle Eau de Toilette: ‘Bijna naakt omgeeft de geur zich met vederlichte, naar huid geurende musknoten.
Een chypre omstrengeld door ylang-ylang, subtieler dan de zucht van een kus’. Laatste snap ik niet goed. Ik bedoel, het chypre-idee, ruik ik niet zo. De ylang-ylang wel, die geeft als het ware en beetje warmte aan de overige bloemen. Voor mij blijft Idylle Eau de Toilette een bloemige geur die in alle stadia zacht, luchtig en ‘huideigen’ blijft en niet zoals een chypre afdwaalt naar donkere mosachtige gebieden.
RUIK & VERGELIJK
Guerlain en de roos. Is vanzelfsprekend, ze speelt vaak een elegante bijrol in grote parfums. In onderstaand parfum, ruik je haar oppermachtig en in een chypre-omgeving:
Guerlain – L’Art et la Matière – Rose Barbare (2005)
GEURENGOEROE 