EEN JUWELIER,
EEN HORLOGE,
EEN PLEIN,
TWEE GEUREN,
EN (HOPELIJK) HEEL VEEL MANNEN
Jaar van lancering: 2010
Laatst aangepast: 30/08/10
Neus: Domitille Bertier, Olivier Polge
Niet onbescheiden wat Van Cleef & Arpels met Midnight in Paris – gewaagde naam trouwens voor een mannengeur – doet: de introductie van een nieuw tijdperk, haute parfumerie voor de man. Nou daarover kun je dus discussiëren in overweging nemend dat de nichesector dit als hun leidmotief ziet. Doen we niet. Ik kan me deze zelf-bewieroking trouwens indenken, want de Parijse juwelier haalt veel uit zijn kast: presentatie, flacon en geur kloppen. Midnight in Paris wordt gepresenteerd als een sprookje – ook niet echt typisch mannelijk. De geur straalt vanaf Place Vendôme (zetelt het hoofdkantoor van de juwelier) ‘naar een nieuwe dimensie waar luxe, sterren en durf regeren’. Het concept is geïnspireerd op een horloge uit de Poetic Complications-collectie dat ‘vakmanschap en technologie in dienst stelt ten gunst van poëzie’.
Wat gebeurt er na het ‘opwinden’: wildste dromen veranderen in realiteit, je komt terecht onder een sterrenhemel gezien vanuit het hart van de Lichtstad. De flacon van Midnight in Paris doet denken aan de voorkant van het horloge (en aan Eau des Merveilles van Hermès uit 2004…). Het is een micro-kosmos op het tijdstip ‘wanneer sterren de dag verlichten die komen gaat’. Een ‘ontmoeting’ tussen de Melkweg en Place Vendôme. De tijd lijkt stil te staan, de sterrenhemel lonkt, een geur ‘verschijnt’ die ‘de geur van maanlicht’ verbeeldt. Van Cleef & Arpels beweert met Midnight in Paris dat een herengeur zowel ‘sophisticated’ als mannelijk kan zijn. Dat klopt. Sterker, het is een welkome en verfijnde aanvulling op het assortiment in de ketenparfumerie waar de ‘mannenafdeling’ al jarenlang gedomineerd wordt door geuren die vaak hetzelfde beeld en idee van de gebruiker neerzetten.
WAT RUIK IK EIGENLIJK?
Ik ben zeer enthousiast over Midnight in Paris. Let wel: ik ben bevooroordeeld, want de leergeur is mijn favoriete parfumfamilie. Van Cleef & Arpels geeft het een zeer verfijnde interpretatie. Kan de vergelijking doorstaan met gelijkgestemde geuren in de nichesector. Leer wordt in deze compositie ondersteund door een bloem die de compositie zijn sensualiteit geeft: lelietje-van-dalen. Ik associeer dit tere blommeke met voorjaarsfrisheid, maar de twee neuzen laten hem ‘wortelen in asfalt’. Met een verschillende uitwerking in de eau de toilette- en de eau de parfum-versie.
De eerste opent met een explosie van hesperiden – citroen en bergamot – groen-kruidig gemaakt door rozemarijn. Vervolgens voel je de leernoot op de huid, bitter-groen gemaakt door matcha-thee uit Japan. Nu is het tijd voor de bloemige noot: het lelietje-van-dalen,‘compleet verstoken van onschuld’ door het zwart te maken met behulp van ‘de inkt’ van styrax, lapsang souchong-thee en zoet-rokerig wierook.
De zoetige noot die zich hierna bescheiden maar beslist manifesteert is een suèdezachte streling van tonkaboon (met amandelnuance) en benzoïne. Midnight in Paris als eau de parfum is vanzelfsprekend intenser. Het neemt je direct mee naar de essentie van het parfum – leer – en de basisnoten worden tot het uiterste gedreven, worden assertiever. Heerlijk!
RUIK & VERGELIJK
Hoe krijg je de man in de ketenparfumerie aan een nieuwe geur? Slim: spreek hem aan op zijn voorliefde voor horloges. Doet de juweliersbranche dus steeds meer. Ook bij de volgende geuren vormde een chique polsklokje de inspiratiebron.
Cartier Roadster (2008)
Bvlgari Man (2010)
Chopard Noble Vetiver (2010)
GEURENGOEROE 