WONDERWORTEL
Jaar van lancering: 2010
Laatst aangepast: 15/08/10
Neus: Olivia Giacobetti
Artistic direction: Christian David
Hij werkte als creative director voor Dior en Sisley en dacht ondertussen aan een eigen parfumhuis. Hij is niet de enige; geen maand gaat voorbij of een nieuw huis opent vol trots zijn deuren. Vooral in de nichesector. Moeilijk om je dan nog te onderscheiden. Christian David (foto) besloot in 2008 voor een radicale andere benadering, althans voor de chique parfumwereld. Want zijn geuren zijn 100 procent biologisch en Ecocert gecertificeerd. Groen en eco dus voorzien van een Parijse verfijningstouch. De naam van zijn huis is een samenvoeging van twee arrondissementen in Parijs. Het statige – ‘rive droite’ – Faubourg Saint Honoré en het moderne – ‘rive gauche’ – Saint-Germain-des-Prés. Nu nog een neus vinden die zijn natuurvriendelijke visienaar behoren en op niveau kon omzetten in geuren. Het werd Olivia Giacobetti.
Een slimme keuze. Want ze is eigenzinnig en maakte al geuren met onderscheidend karakter voor Hermès (Hiris 1999), Frederic Malle (En Passant 2000) en IUNX (anno 2003 en die nu exclusief verkocht worden door Hotel Costes in Parijs). Maar ze is het bekendst van haar L’Artisan Parfumeur-parfums. Inmiddels meer dan 15 stuks, waaronder de nieuwe klassiekers Premier Figuier (1994) en Dzing! (1999). Voor Honoré des Prés ontwikkelde ze een classic lijn bestaand uit Chaman’s Party, Bonté’s Bloom, Nu Green, Sexy Angelic en Honoré’s Trip die ieder op zich een bepaalde natuurstemming oproepen (en die ik heel gauw ga beschrijven).
En de New York perfume to go-serie is een Franse ode op de Big Apple (Olivia Giacobetti woont er). Love Coco, Vamp in NY en I Love les Carrotes. Ze zijn heel geinig ‘all american’ verpakt: in coffee-to-go-cups. Giacobetti: ‘Wanneer ik mensen op straat koffie zie drinken uit een papieren beker, moet ik meteen denken aan New York, vandaar dat deze collectie zo verpakt is’. I Love les Carrotes is leuk, eigenzinnig en bijzonder. Stel je er dit bij voor: een grijze, regenachtige dag met toch een happy ending door een zoete cocktail van optimistische aroma’s. Vooral aangeraden als een euforisch begin van de dag na een nacht ongestoord feesten en beesten in de New Yorkse partyscene.
WAT RUIK IK EIGENLIJK?
Iets mafs en iets wat je niet vaak ruikt: de geur van (vanzelfsprekend biologisch geteelde) wortel die net uit de grond lijkt getrokken. Fris, suikerachtig zoet. Deze frisheid wordt voorgezet met sinaasappel. Deze zoetheid wordt voorgezet met vanille. De vraag is natuurlijk of deze geur letterlijk is ontrokken aan de wortel (waspeen) of het een mix is van diverse natuurlijke geurmoleculen… En dan treedt er vervolgens een transformatie op door de toevoeging van iris. Hierdoor wordt de wortelgeur zacht, ‘stoffig’ en aards. Alsof de wortel weer in de aarde wordt geplant, wat nog eens wordt versterkt door patchoeli. Ik schrijf het niet vaak, maar I Love les Carrotes is anders!
RUIK & VERGELIJK
Ik ken eigenlijk maar een andere geur waarin wortel werd verwerkt, maar dan als uitgangspunt voor een nieuwe vorm van frisheid.
Lancôme AromaFit (2001)
