GEURENGOEROE

HOE RUIKT PATCHOELI EIGENLIJK? ETRO GEEFT ANTWOORD

Jaar van lancering: 1989

Laatst bijgewerkt:  08/04/10

Neus: onbekend

Er zijn de laatste tijd een aantal ‘gekleurde’ patchoelie-geuren verschenen, dat ik uit louter twijfel weer eens ben gaan ruiken aan flacons die mij weer op het rechte patchoelie-pad brachten. Flacons waarvan de inhoud me weer in herinnering brengen hoe een puur patchoelieparfum eigenlijk moet ruiken, gevrijwaard van ‘overbodige’ bloemen en bijtjes die de ware essentie maskeren. Een goede ‘stijloefening’ is dan Patchouly van Etro: ruw, stoffig, houtig, droog en warm. Nou vooruit, zelfs een beetje muf. Alsof je ruikt aan een oude kasjmier foulard van je (groot)moeder jarenlang verborgen in een kledingkist op zolder. Dit zegt Etro over Patchouly: ‘Adonis liet Aphrodite, zelf godin van de liefde, verliefd op hem worden. De mythe zegt dat hij zo mooi was dat hij iedereen verblindde die naar hem keek. Sterker, ze waren sprakeloos en overweldigd door zijn good looks’.

Patchouly heeft hetzelfde effect volgens Etro: ‘Het verovert de zintuigen en vermindert tegelijkertijd de spanning, waardoor we het vertrouwen terugwinnen om van onszelf te houden en van anderen’. Nog sterker: ‘Het geeft ons het vermogen om anders naar jezelf en anderen te kijken’. Tjonge, tjonge. En alsof dat nog niet genoeg is: ‘Patchouly manifesteert zich niet mondjesmaat, het is een wapen vol allure. Het zet de omgeving in vuur en vlam. Wie dit sensuele en potente parfum draagt moet weten dat hij/zij anderen verleidt en zichzelf/haarzelf. Het vergroot het karakter van de drager/draagster die zijn/haar enthousiasme voor het leven niet fluisterend, maar schreeuwend verkondigt’.

WAT RUIK IK EIGENLIJK?

Nu het vreemde: om dit droge, houterige en ‘stoffige’ resultaat te bereiken, volstond niet alleen patchoeli (foto). Deze, een van de heftigste patchoeli’s die ik ken, werd omringd (in de opening) met fris-bloemig bergamot, zoetzonnig sinaasappel, crispy  citrus limoen en friszonnig lavendel. Ruik je inderdaad kortstondig. Het hart werd gevuld met salie, cipres en geranium – groen en donker. Voor de bloemige noot werd zelfs jasmijn geplukt – ruik je moeilijk. Dan is er ook nog de afronding met sandelhout, vanille en musk – neem ik ook waar want Patchouly wordt uiteindelijk zacht en zalvend op de huid. Maar wat blijft is het donkere, mossige, kamfer- en houtachtige patchoeli.

Mooi: als de patchoeli gesettled is, neem je af en toe ook de aroma’s van de opening – lavendel – en het hart waar. Let wel: deze geur is zo ‘puur’ (en lekker) dat het zich uitstekend laat mengen met andere (Etro)geuren. En dat is ook de bedoeling van Etro. Het moedigt je aan Patchouly te layeren met Sandalo (1989), Lemon Sorbet (idem), Heliotrope (idem) of Vicolo Fiori (1996). Mijn tip: meng het met Messe de Minuit (2000): Patchouly wordt hierdoor licht(er) en ‘hemels(er)’.

RUIK & VERGELIJK

Pure patchoelie:

Reminiscence – The Classics – Patchouli (1970)
Serge Lutens Borneo 1834 (2005)

Gekleurde patchoelie:

Histoires de Parfums Noir de Patchouli (2005)
Tom Ford – Private Blend – Purple Patchouli (2007)
Tom Ford White Patchouli (2008)