EEN NIMF ALS MUZE
Jaar van lancering: 2010
Laatst aangepast: 24/02/10
Neus: Thierry Wasser
Model: Natalia Vodianova
Fotografie: Paolo Roversi
Video: Oscar B Studio
Muziek: Olivia Ruiz
De Aqua Allegoria-lijn van Guerlain is veranderd. Niet alleen in verpakking maar ook in filosofie. Presenteerden eerdere versies zich als ‘nondescript’, dat wil zeggen: er hing niet echt een geslachtslabel aan, aan Flora Nymphéa wel. Is voor de vrouw die wordt gesymboliseerd door een model – ook nieuw. Nog iets wat opvalt: de overdaad aan styling, iets waar Guerlain zich de laatste jaren steeds meer schuldig aan maakt. Wel heel erg vrouwelijk, heel erg lifestyle nu.
De ware intentie van Aqua Allegoria verdwijnt hierdoor een beetje uit zicht: de essentie van een of twee ingrediënten op een zo natuurlijke, eigentijdse en ‘lichte’ wijze voor het voetlicht brengen in een eenvoudige eau de toilette. Voor diegene die geïnteresseerd is in de basisgedachte van Aqua Allegoria, hier het volgende: ‘De reeks is geïnspireerd op de natuur en vormen een palet van geursensaties waarvan de grondstof de noemer is. Ze zijn opgebouwd volgens krachtige formules en putten hun originaliteit uit een unieke alchemie van eenvoud en raffinement. Vers geplukte bloemblaadjes, zonnige citrusvruchten, groene of aromatische sensaties’.
Met Flora Nymphéa wordt niet gesproken van ‘de poëzie van een geheime, geurende tuin’ maar van een ‘nieuw voorjaarssprookje’. Het is volgens Guerlain ‘het ultieme symbool van de natuur die voor de eerste keer de vorm aanneemt van een nimf… godin van de natuur die dankzij haar gratie in de kunst tot een legendarische symbool van wedergeboorte is geworden’.
‘Nimf van moderne tijden, half fee, half vrouw. Een inspirerende muze, half bloem, half bij. Alsof ze het begin van een nieuw tijdperk wil inluiden, brengt dit goddelijke schepsel de nieuwe door Guerlain gecreëerde nectar’.
WAT RUIK IK EIGENLIJK?
Hoofdrolspeler in deze erg elegante geur is de meest ‘grove’ jasmijnsoort: de boerenjasmijn (foto). Zonnig, fris, puur en eenvoudiger qua geur in vergelijk met sambacjasmijn. In het hart krijgt die een enorme zacht-bloemige opwaardering door een Italiaanse oranjebloesemsoort (aldaar door een niet bij naam genoemde familie al drie generaties gekweekt en geëxtraheerd): zonnig, bloemig, bijna zwoel.
Om Flora Nymphéa nog ‘ijler’, nog ‘efemeër’ te laten ruiken, worden deze bloemen omringd door noten van ‘veldbloemen, bomen, bladeren en fruit’. Wat dat laatste betreft: ik neem ook een soort perzik-nectarine-honing-achtige toets waar, maar dat kan ook misleiding van de presentatie zijn die zich in de pastelnuances van deze fruitssoort hult. Zoals gezegd: erg elegant maar ook erg poederig, erg breekbaar. En daardoor voor mij minder voorjaar, minder Aqua Allegoria.
RUIK & VERGELIJK
Van de alle Aqua Allegoria’s sinds 1999 verschenen, bleken de volgende langer dan een paar seizoenen de consument te charmeren.
Guerlain – Aqua Allegoria – Pamplelune (1999)
Guerlain – Aqua Allegoria – Herba Fresca (1999)
Guerlain – Aqua Allegoria – Mandarine Basilic (2007)
Guerlain – Aqua Allegoria – Tiaré Mimosa (2009)

