THE GREAT GATSBY MEETS MADAME BUTTERFLY
Jaar van lancering: 2009
Laatst bijgewerkt: 16/12/09
Neus: Pierre Negrin
Artistic direction: Tom Ford
Hoe vaker je de Private Blend-geuren van Tom Ford ruikt, des te boeiender ze worden. Dit zijn geen fast forward fragrances maar precieuze parfumproducties. Alles lijkt te kloppen. Geen dissonant ingrediënt in te ontdekken. Doe je dat toch, dan is dat de bedoeling. De geur krijgt hier door iets eigens dat hem onderscheidt van de rest. Geldt ook voor Japon Noir. Heel raar, maar open je de flacon dan verschijnen stemmige zwart-wit beelden. Al trippel-trappelend zie je een geisha in vol ornaat door de smalle straatjes van Tokio, snel op zoek naar haar favoriete parfum – Japon Noir – waarmee ze haar klanten – een figuur als the great Gatsby wellicht – wil vervoeren en bedwelmen.
Japon Noir is donker, aards, rokerig en toch zacht met een lichte gourmandtoets, en toch echt mannelijk. Hij verwondert door die zoet-donkere mix van kruiden, patchoeli, jasmijn en leer. Weer zo’n parfum waarvan je zou vermoeden dat die in de jaren dertig werd samengesteld, terwijl je wel beter weet. Japon Noir is een van die geuren die je fantasie mee op reis neemt die heel lang duurt en telkens weer nieuwe olfactorische vergezichten biedt. De uiteindelijke bedoeling van een goed parfum. Klasse!
WAT RUIK IK EIGENLIJK?
De opening is fris-kruidig – beetje gemberachtig – en doet een beetje denken aan Eau Sauvage van Dior (1966). Maar dan verschijnen de donkere wolken waaruit patchoeli en port (het gourmandaspect) druppelen die zonder pardon neerdalen op een plek in een Japans bos waar jasmijn zicht dierlijk en intens mengt met leer, amber en vetiver. Ben benieuwd hoe Japon Noir als puur parfumextract ruikt!
RUIK & VERGELIJK
Bijna niet te doen. Kan maar aan twee geuren denken, qua vreemdheid en eigenzinnigheid.
Tom Ford Black Orchid (2006)
Tom Ford – Private Blend – Noir de Noir (2007)
GEURENGOEROE 