EEN PARFUM ALS VINGERAFDRUK
Jaar van lancering: 2000
Laatst bijgewerkt: 17/09/09
Neus: Laurent Le Guernec
In parfumland is hij niet zo bekend (dit schreef ik in 2000), maar in de modewereld wordt hij inmiddels gevierd: Michael Kors. Hij startte zijn bedrijf in 1981 en ontwikkelde ‘traag en gestaag’ tot een van de meest spraakmakende New Yorkse designers. Nu kun je hem in een adem noemen met Donna Karan en Ralph Lauren, met dit verschil dat Kors een zeer duidelijke, niet inwisselbare stijl heeft die ook wel wordt omschreven als American sport chic: een mix van Amerikaans comfort en Europese glamour.
Denk hierbij niet aan hippe joggingbroeken en sweatshirts met glitterprints, maar aan gemakkelijke en easy flow-kleding gemaakt van de mooiste stoffen – een beetje gebaseerd op de mode van zijn landgenoot Halston – die als het ware over het lichaam ‘vallen’. Simpelheid met raffinement. Sluik met zwier. Vrouwelijkheid met flair. Zoiets.
In 1999 werd Michael Kors door het tutti Parijse modemerk, Celine, ingehuurd om het merk eens goed af te stoffen. En dat is hem gelukt: door hem herkende je het voormalige ouderwetse Chanel-look-a-like-label niet meer terug. Michael Kors transformeerde het tot een sexy en glamourous must have-label voor vrouwen die de mode van bijvoorbeeld Dior te extreem vinden. Zoiets. Michael Kors noemt zijn gelijknamige parfum (in Europa omgedoopt tot Michael) het intiemste dat hij ooit heeft gecreëerd: ‘Het is mijn vingerafdruk’. En helemaal in lijn met zijn modefilosofie: glamourous maar eenvoudig, prettig maar praktisch en bovenal chic. Zoiets.
WAT RUIK IK EIGENLIJK?
Centraal in Michael staat een lelie die wordt gezien als de meest erotisch geurende bloem die vooral in de jaren vijfig in coutureparfums werd gebruikt en sinds een paar jaar (dit schreef ik in 2000) een voorzichtige rentrée maakt: de tuberoos.
Alvorens die tot volle bloei komt wordt hij eerst besprenkeld door bergamot en abrikoos. In het hart wordt de volbloemige en vol-narcotische tuberoos getemperd door een aura van jasmijn, roos, fresia, pioenroos, osmanthus en lelie. Voor het poederachtige effect in de basis is een absolu van iris verantwoordelijk. Voor de extra sensuele touch leveren vetiver, ‘kasjmierhout’, gedroogde vijg en wierook een bescheiden, maar intense bijdrage.
Let op: Michael Kors ‘haat’ vrouwen in panties. Duh, so what zou je denken. Maar hij biedt een goed alternatief: de leg shine, dat vanzelfsprekend subtiel naar zijn eerste parfum ruikt en door veel vrouwen niet alleen voor de benen gebruikt.
Voor wie de geur te zwaar vindt, maar hem toch eigenlijk niet kan en wil missen is er sinds 2005 een lichte en luchtiger versie in het assortiment: Sheer. Het knappe en lekkere hieraan: de tuberoos blijft tóch aangenaam ‘hangen’.
RUIK & VERGELIJK
Bij Annick Goutal staat haar Tubéreuse bekend als de ‘g-geur’ – g slaat op de g-spot, met een ander woord: geil! Dat de tuberoos echt overweldigend en bedwelmend kan zijn, kunnen de vaste gebruiksters alleen maar beamen en hun ‘objects of desire’ alleen maar bevestigen. Ruik deze zeer erotische bloem ook in:
Robert Piguet Fracas (1949)
Annick Goutal Tubéreuse (1984)
Versace Blonde (1995)
Serge Lutens Tubéreuse Criminelle (1998)
Jean Paul Gaultier Fragile (1999)
Frédéric Malle Carnal Flower (2000)
By Kylian Beyond Love (2007)
Estée Lauder – Private Collection – Tuberose Gardenia (2007)
GEURENGOEROE 