KLASSIEKE CHYPRE VERPAKT IN HOUT
Jaar van lancering: 2009
Laatst bijgewerkt: 11/09/09
Neus: Tom Ford en…?
Flacon en presentatie: Tom Ford
Zocht al langer aanleiding om over de jaloersmakende collectie van Tom Ford te schrijven. Nu een gevonden: vanaf september 2009 wordt zijn Private Blend verkocht voor de Benelux in de winkel in Brussel die voor veel consumenten een eerste kennismaking is geweest met het niche-concept: Senteurs d’Ailleurs aan de Avenue Louise. De lijn met twaalf geuren – inmiddels uitgebreid met vier – verscheen in het jaar dat Chanel zijn neo-nichelijn Les Exclusifs en Thierry Mugler zijn dito Miroir Miroir-kwintet presenteerde.
En het lijkt erop dat Tom Ford wat geuren betreft tussen beide zweeft. Met Chanel heeft hij de klassieke degelijkheid gecombineerd met de zoektocht naar de beste mogelijke grondstoffen gemeen, met Thierry Mugler – zij het iets minder – de verrassing van het onverwachte. Dit zegt hij er zelf over: ‘Private Blend is my own scent laboratory; it’s where I have the ability to create very special, original fragrances that are unconstrained by the convention of mainstram scent-making. Private Blend is designed with the true fragrance connoisseur in mind’.
Laatste klopt 100 procent. Want Tom Ford houdt van parfums. Dat maakte hij al duidelijk toen hij voor Gucci en Yves Saint Laurent werkte, alleen lengde hij toen zijn geurprincipes iets te veel aan met – logischerwijs – commerciële belangen. De presentatie van Private Blend combineert jaren dertig Hollywoodchic met de soberheid van de apotheek van weleer en oogt ‘in het echt’ minder bling bling dan je zou verwachten.
Het merkwaardige aan Arabian Wood – in eerste instantie gemaakt als ‘op maat’-parfum voor een Arabische sjeik als ode op de geurrijkdom en ‘eeuwige’ invloed van Arabië op de parfumwereld – is de naam. Want het is eigenlijk de enige geur in de collectie waarvan de naam de lading niet dekt en je misschien op het verkeerde spoor zet. Want de geur is meer dan alleen maar Arabisch hout: het verkent, voor mij althans, de chypre-familie ongekend verfijnd.
WAT RUIK IK EIGENLIJK?
Arabian Wood maakt duidelijk waarom een chypre eigenlijk – voor mij – de mooiste tak aan de parfumboom is. Want een goede chypre is een soort ‘perpetuem mobile’-parfum. Wil zeggen: het vastklinken van bergamot in de opening met eikenmos en patchoeli in de basis zorgt dat de bloemen in het hart zich telkens anders manifesteren. Van fris, bloemig tot diep, intens. Een goede chypre is als een wandeling door een bos waar je al rondstruinend de ene keer mossig gebladerte opsnuift, dan weer bloemen ruikt die bloeien op een door de zon beschenen open plek.
Arabian Wood roept dit rijke, gelaagde bosgevoel ook op. Het is een erg goede en perfect uitgebalanceerde chypre. Eerst de prachtige groene opening van bergamot, lavendel en het altijd fris-zwoel galbanum (die heel de geur door aangenaam blijft hangen). Dan de open plek is het bos waar onstuimig en wild Bulgaare roos, meiroos, fresia, ylang-ylang, jasmijn en gardenia bloeien. Dan de sierlijke afronding van iris, patchoeli, cederhout en (naar het schijnt, naar het ruikt) veel eikenmos. Tenslotte geven tonkaboon, honing en cederhout het geheel als ‘extraatje’ een mooie amber-finish.
RUIK & VERGELIJK
Het leuke: door Arabian Wood snap je de drukte in parfumkringen niet over hoe nu een klassieke chypre te maken zonder de door de Europese regelgeving opgestelde limiet van eikenmos – kan bij een te hoge dosis huidirritatie veroorzaken – te overschrijden.
Zou het nu echt zo zijn dat veel merken neo-chypres samenstellen (waarin eikenmos is vervangen door een fusie van vanille en patchoeli) omdat eikenmos zo schrikbarend duur is geworden? Niet vanwege zijn hoge ‘irritatiegrens’… Kortom, Arabian Wood kan de vergelijking doorstaan met alle grote chypreklassiekers, zoals:
Guerlain Mitsouko (1917)
Robert Piguet Bandit (1944)
Balmain Jolie Madame (1953)
Paloma Picasso Mon Parfum (1989)
GEURENGOEROE 