EEN JONGEMAN, EEN STAD, EEN GEUR
Jaar van lancering: 2007
Laatst aangepast: 04/09/09
Neus: Marie Salamagne
Flaoconontwerp: Kashiwa Sato
Model: Michel Novello
Fotograaf: Patrick Guedj
Art director: Patrick Guedj
Muziek: Broadcoast
Voor veel westerlingen staat Japan symbool voor een vreemde cultuur. Interessant, mysterieus en ondoorgrondelijk. Eigenlijk een andere wereld aan het einde van de wereld. En in Tokio, de hoofdstad, daar gebeurt het. Daar worden trends geboren, modes gemaakt en hypes gecreëerd. Weet Kenzo als geen ander. Maar hoe creëer je de sfeer van Tokio bij nacht in Parijs bij dag? Dit was het idee van Kenzo: de kelders in. En niet zo maar een kelder. Want die van Neo Club wordt nu gerekend tot de hipste hotspots van de lichtstad.
En daar vond dus de Europese lancering plaats van Tokyo. Wanneer we de trappen aflopen in duisternis horen we ondefinieerbare geluiden die uit diverse hoeken opstijgen. Het is de soundtrack van Tokio… druk, hectisch en overweldigend. We volgen een pad dat ons met videobeelden door de hoofdstad leidt. Kenzo vindt dat je deze metropool ‘s nachts beter kunt zien dan overdag. Gezichten komen scherper uit. De elektriciteit regeert: knipperende neonlichten geven kleur aan de nacht… ze verblinden de avenues, de straten en de verdoemde straatjes vol rookrestaurants.
En hoewel je het niet verwacht, word je plotseling in dit betonnen en hightech decor kleuren en schaduwen gewaar die doen denken aan de natuur, maar door de flikkerende lichten een bijna bovennatuurlijk groen verspreiden. Het is het gebladerte van oude bomen die de stoepen ‘strelen’ van Tokio’s centrum. En dit is ook de boodschap van de geur: een kalme natuur in een krankzinnige en tegelijkertijd poëtische stad.
Patrick Guedj, creatief directeur van Kenzo-parfums, laat Michel Novello kennismaken met Tokio terwijl hij bijkomt van een jetlag. Overrompeld door alles, verdwaalt hij. In het park komt hij tot rust… alhoewel? Je ziet hem ‘als een gelukkige krankzinnige’ dansen op The future Crayon. Hij is blij, want dronken van Tokio en Tokyo.
WAT RUIK IK EIGENLIJK?
Rood, geel en groen gedrenkt in neonlicht. Daarmee moest Marie Salamagne (foto) aan het werk. En dat vond ze prettig, zo vertelt ze: ‘Bij Japan denk ik in eerste instantie aan sake met zijn iets rokerige karakter. Dit heb ik vertaald door in de basis van Tokyo veel guajachout te stoppen dat eigenlijk bijna dezelfde donkere sensatie heeft. En hieraan heb ik de kleuren van Tokio toegevoegd’.
Dat vond Salamanga aangenaam omdat het het basisuitgangspunt van haar vak als neus vormt: het vertalen van kleuren in geuren. Salamanga: ‘Toen ik de neongele kleuren van Tokio zag, moest ik denken aan prikkeling, aan geuren met een bittere bite… gember, citroen en grapefruit – hiermee opent de geur dan ook. Dit heb ik gecombineerd met roze peper en pomerans die voor mij een vertaling zijn van de kleur rood’.
Eigen aan de geur is ook dat Salamanga een aantal ingrediënten heeft gebruikt met een Japanse touch, zoals shiso en groene thee aangevuld met maté. Ze vormen de vertaling van de door neon beschenen bomen van Tokio. Salamanca: ‘De basis van de geur kun je zien als de nachtkant van de geur. Een mix van guajac- en cederhout, kruidnagel en nootmuskaat’.
Samen geven ze een diepe, kruidige en mysterieuze kracht aan Tokyo die echter nooit te zwaar wordt. Want, zegt Salamanga ‘daar staan de verfrissende neonkleuren in de opening garant voor’.
RUIK & VERGELIJK
Ik wist er geen. Tot voor kort. Met dank aan Jean-Paul Guerlain.
Guerlain Une Ville, Un Parfum Paris – Tokyo (2009)
En toen dacht in ik in-ene:
Parfum d’Empire Yuzu Fou (2008)
GEURENGOEROE 