DE LEGENDARISCHE BLAUWE LOTUS
Jaar van lancering: 2006
Laatst bijgewerkt: 28/06/08
Neus: Alberto Morillas
Fotografie: Mike Jayet
Art director: Martin Szekely
Hoe ver de liefde voor bloemen kan gaan, bewijst schilder Claude Monet (1840-1926). Aan het einde van de negentiende eeuw liet hij bij zijn atelier in Giverny een vijver aanleggen. Hierin mocht maar één plant groeien die hij vastlegde: de waterlelie. Gelukkig voor liefhebbers, schilderde hij achttien van dergelijke doeken die nu in musea over de hele wereld te bewonderen zijn. Eenmaal oog in oog met een dergelijke waterlelie-overdaad, begrijp je waarom deze elegante bloem met zijn prachtige symmetrie al bij oude beschavingen geliefd was. De ‘koningin der waterbloemen’ komt oorspronkelijk uit India en werd (en wordt) er aanbeden. Ze heeft in het hindoeïsme en boeddhisme een grote betekenis: doordat de bloem uit zijn eigen wortelstok lijkt te ontstaan symboliseert zij goddelijke geboorte en zuiverheid. Daarnaast stond ze symbool voor de eeuwige kringloop van de zon en hergeboorte.
Deze metafoor ontstond toen men zag dat de bloem van de lotus zich ’s avonds sloot en onder water verdween om de volgende ochtend in volle glorie en volle geur te herrijzen. Daarom wordt de hindoe-god Vishnu meestal afgebeeld zittend op een lotusbloem. Daarnaast vormt de nymphaea odorata de toegang naar het universum: het blad staat symbool voor de vruchtbaarheid, de bloem voor de moederschoot. Je kunt haar interpreteren als vagina of als toegang tot de baarmoeder. Ook in het oude Egypte vervulde zij deze symbolische rol. De Egyptenaren zagen de waterlelie en met name hun eigen favoriet, de blauwe lotus, elke ochtend haar blauwe bladeren openen (symbool voor het universum) waaruit de statige bloem tevoorschijn kwam (symbool voor de zon).
Maar er is – zo wijst onderzoek uit – nog een reden waarom de lotus tijdens de faraoperiode ‘verafgood’ werd: zij blijkt ook een viagra-achtige genezende kwaliteit te bezitten… De oude Grieken gaven de waterlelie de naam die ze nu nog heeft: nymphaea. Theophrastus (ongeveer 371-287 v. Chr.), een van de eerste botanici, noemde de waterlelie naar de mytische half-goddelijke watermaagden die gingen baden tijdens het ochtendgloren: de nymphaeas, ofwel nymfen. Deze kennis heb je trouwens niet nodig om de charme van deze bloem te begrijpen. Wanneer je haar roerloos, ‘in zen’ ziet drijven aan het wateroppervlak, raak je in de ban. Niet voor niets is de lotus (met meer dan vijftig soorten en honderden hybriden) een van de geliefdste waterplanten voor de privévijver.
WAT RUIK IK EIGENLIJK?
De charme van de (blauwe) lotus is ook ontdekt door de parfumerie. Ze bloeit voornamelijk in het hart van een geur om de haar omringende bloemen lichter en luchtiger te maken. En dat doet ze de laatste jaren steeds meer: het is een van de meest populaire ingrediënten. Roger & Gallet is de eerste die met Lotus Blue de ‘zonnester van de Egyptische goden’ tot hoofdingrediënt bevordert en die volgens het parfumhuis is als ‘een delicaat geweven stof van water uit de hemel’ die een ‘zintuiglijke initiatiereis naar de tuinen van Egypte’ verbeeldt.
Lotus Bleu opent ‘hemels’. Dat wil zeggen: ‘kristalheldere citrusvruchten besprenkeld met kristaldruppels uit de hemel’, aldus de neus. Ofwel: neroli en mandarijn. Dan het hart: natuurlijk de blauwe lotus – verkregen via de zogenaamde head space-techniek – die gezelschap krijgt van roos en oranjebloesem. Maar tussen ons gesproken en gezwegen: ik heb al in diverse lotusbloemen mijn neus gestoken, maar ik ruik niets. Het gaat meer om het fragiele en transparante idee dat men wil oproepen.
Het waterachtige effect van Lotus Bleu wordt in de basis goed vastgehouden met musk, sandelhout, patchoeli, wierook en vanille. Eindresultaat: een watergeur die nu eens echt anders ruikt – zonnig, fris en warm (dat laatste dankzij wierook). Zou dat nu de blauwe waterlelie zijn?
RUIK & VERGELIJK
Het is opvallend dat Egypte wat parfums betreft voornamelijk wordt geassocieerd met ‘donker’ en ‘zwoel’. Dat het land ook verkoelende geuren in de schaduw van palmbomen langs de Nijl kan oproepen, bewijst Lotus Blue en:
Hermès Un Jardin sur le Nil (2005)
Giorgio Armani – Armani Privé – Rose Alexandrie (2007)
GEURENGOEROE 