VOOR DE VROUW MET EEN BOYISH CHARM GELIJK AUDREY
Jaar van lancering: 1957, 2002, 2007
Laatst bijgewerkt: 17/07/08
Neus: Francis Fabron
Nieuwe versie: Oliver Gillotin, Jean Guichard
Model: Audrey Hepburn
Art director: Hubert de Givenchy
Flaconontwerp: Hubert de Givenchy
Elke grote kunstenaar heeft zijn muze. Elke grote couturier ook. Hubert de Givenchy trof het dat hij in het begin van zijn carrière – de jaren vijftig – actrice Audrey Hepburn ontmoette. Zij vertegenwoordigde een nieuw soort vrouw die na de Tweede Oorlog op het podium verscheen: slank, mager, kort geknipt haar en met een boyish charme die in een eenvoudige zwarte broek met dito truitje even glamour bezat als in een adembenemende couturecreatie. Givenchy voorzag haar van beide looks. Sterker, hij werd haar personal dresser, beste vriend en verzorgde veel kostuums voor haar films. In 1957 lanceerde de couturier twee geuren. De eerste, Le De, was een parfumpresentje voor zijn groeiende clientèle, de tweede was een ode op – en een tijdje het privéparfum – van Audrey Hepburn. Met L’Interdit bracht Hubert de Givenchy de niet te imiteren gratie, stijl, glamour, slimheid en charme van Audrey Hepburn tot uiting. Het is hem gelukt. L’Interdit wordt inmiddels beschouwd als een van de verfijndste bloemenaldehyden van de afgelopen eeuw.
Alleen voor een nieuwe generatie wellicht te zwaar. Dus na in 1997 zijn veertigste verjaardag te hebben gevierd met een kristallen limited edition van het parfum (30 ml), krijgt L’Interdit in 2002 een andere gedaante. En wel in een nieuwe eau de toilette-versie lichter van toon omdat, zo zegt het couturehuis, een nieuwe generatie deze jus misschien iets te sterk en te overweldigend vindt door de grote hoeveelheid jasmijn- en roosabsolu in combinatie met aldehyden. Het resultaat: een geur ‘die speelser is als zijn voorganger en zo zacht als shantungzijde aanvoelt’.
Over de totstandkoming van de naam, gaat zoals dat heet een heel leuk verhaal vooraf. Hubert de Givenchy had voor dit parfum nog geen naam bedacht. Maar toen hij aan Audrey vertelde dat hij overwoog om ook dit parfum breder te distribueren, zou zij verontwaardigd geantwoord hebben: ‘Mais, c’est mon parfum, c’est interdit!’ Wat een anekdote! In 2007 verschijnt L’Interdit en Le De (samen met andere, ooit populaire, maar bijna vergeten en sommige niet echt begrepen Givenchygeuren) in de serie Les Mythiques in een nieuw jasje in het kader van het 50jarig parfumjubileum van het couturehuis.
WAT RUIK IK EIGENLIJK?
De oude versie wordt omschreven als een ‘aura van elegantie’. Opent met bergamot, neroli en een flinke dosis aldehyden die de bloemenpracht in het hart van roos, jasmijn, ylang-ylang, oranjebloesem en iris versterken. De basis: vol en zeer sensueel door een intense wolk waarin de moleculen van sandelhout, amber, tonkaboon, vetiver, musk en wierook hun verwarrende spoor trekken.
In de nieuwe versie ruik je het verschil direct: de dosis aldehyden werd drastisch verminderd en vervangen door mandarijnblad (lijkt op petitgtgrain). In het hart bloeien nog steeds roos, jasmijn en iris, maar in plaats van de zwoele en koppige ylang-ylang werd witte perzik geplukt en de hoeveelheid oranjebloesem (voor een zonnig-fris effect) verhoogd. Opvallend is de toevoeging van de rose bes, geliefd om zijn licht gekruide, exotische accent en nu helemaal hip. Ook het zoet-sensuele aspect in de basis werd verzwakt door de hoeveelheid tonkaboon aan te passen en de musk helemaal weg te laten. De wierook-, amber- en vetivernoot bleven hetzelfde.
RUIK & VERGELIJK
Aldhyden zijn een geliefd synthetisch ingrediënt (gemaakt van alcohol en plantenmaterialen) omdat ze een extra dimensie aan geuren geven, omschreven als muskachtig, poederachtig, talkachtig en ‘vet’, en ‘omringende’ ingrediënten kunnen versterken en verrijken. Echte klassieke aldehydenparfums:
Chanel Nº5 (1921)
Lanvin Arpège (1927)
Guerlain Vega (1938)
Lancôme Clîmat (1967)
Paco Rabanne Calandre (1969)
Caron Nocturnes (1980)

