GEEF GEHOOR AAN JE METAFYSISCHE DRANG OM DE SNELHEID EN DE DRUK VAN HET MODERNE LEVEN TE OVERSTIJGEN NAAR EEN PLEK VAN BEZENNING EN BESPIEGELING. AMBER JE MEE…
Jaar van lancering: 2009
Laatst bijgewerkt: 16/07/09
Neus: Daniela Audrier
Fotograaf: Steven Meisel
Miuccia Prada heeft iets met amber. Ze raakt er niet van los. Het is voor haar hét ingrediënt dat sierlijk is en tegelijkertijd toch kracht uitstraalt. Net als een sinusgolf dat het menselijk oor kan waarnemen, halen de noten van L’Eau Ambrée (voor de neus en het gemoed) hoge tonen op onmerkbare, zelfs verborgen niveaus. ‘Wat dissonant zou moeten zijn, wordt buitengewoon teer weergegeven voor een zinnelijk contrast tussen het harmonieuze hart en de allerhoogste bovennoten’. Pfff, het is wel weer erg filosofisch en hoogdravend, Miuccia!
De bedoeling van de presentatie doet er nog een symbolische schep bovenop: ‘vier elegante modellen – vier moderne muzes – die zichzelf op de juiste plaats duwen en trekken, lijken wel in een roes’. Maar toch ‘dartel en verleidelijk’. De stemming die er vanuit gaat, kan net als het parfum opgevat worden ‘als een metafysische drang om de snelheid en de druk van het moderne leven te overstijgen naar een plek van bezinning en bespiegeling’. Dat laatste klinkt natuurlijk mooi en, zoals bekend is, heeft geur die kracht. Misschien doet L’Eau Ambrée het met jou.
WAT RUIK IK EIGENLIJK?
L’Eau Ambrée koppelt een niet meteen voor de handliggende frisse noten van citrusvruchten aan de gedoseerde noten van meiroos en amber. Zegt het persbericht. Ik zou zeggen: wel voor de handliggend. Want welk klassiek amberparfum je ook neemt; het opent meest met een frisse citrusnoot.
Het is de meiroos die deze vierde (als je de exclusieve versie alleen verkrijgbaar in de Prada-boetieks meerekent) ambergeur van Prada het meest toegankelijk maakt. ‘Iedereen’ houdt van de centifoliaroos – zoetbloemig, zonnig, vol en vrouwelijk – en krijgt ondergedompeld in patchoeli een mooie warme resonantie. Voor de verfijning en verdieping is er natuurlijk amber, dit keer in de vorm van vanille en opoponax.
RUIK & VERGELIJK
Het lijkt wel of in 2004 het klassieke amberparfum werd herontdekt. Hoewel daarvoor diverse nichemerken zich al over deze warme smaakmaker hadden gebogen, gaat het in dit jaar pas echt ‘breed’. Opvallend: echte kassakrakers zijn het nooit geworden. Voor de consument toch te moeilijk en te zwaar. Misschien brengt L’Eau Ambrée hierin verandering.
Yves Rocher – Secrets d’Essences – Voile d’Ambre (2004)
Giorgio Armani – Armani Privé – Ambre Soie (2004)
Parfum d’Empire Ambre Russe (2004)
Prada Prada Parfum (2004)
