ACHTERTUINGELUK
Jaar van lancering: 2000
Laatst bijgewerkt: 30/06/08
Neus: Alberto Morillas
Model: Isabella Rossellini
Nog nooit werden er in Nederland – en elders – zoveel geuren verkocht als de afgelopen jaren. En nu consumenten steeds meer voor nieuw-nieuwer-nieuwste parfums kiezen, zoeken producenten naar nieuwe, tot de verbeelding sprekende personality’s en brands die met de juiste marketing resulteren – kunnen – in nieuwe kassuccessen. Eén nadeel: er zijn niet veel ‘oude’ en ‘nieuwe namen die nog echt tot de verbeelding spreken.
Let wel: dit werd geschreven voor de celebgeurentsunami. Isabella Rossellini doet dat volgens insiders wel. De vrouw die Manifesto koopt, vindt na opening in de verpakking een in vijf talen opgesteld manifest waarin ex-model, gezicht van, actrice en moeder Isabella Rossellini toelicht wat geur in combinatie met glamour voor haar betekent.
‘Ik creëerde Manifesto om te genieten van wat we hebben in plaats van waarnaar we verlangen’. Want, zo meent de vice president van haar eigen cosmeticahuis ‘het geluk ligt niet ver weg maar in je eigen achtertuin’. Hiermee verwoordt ze het nieuwe chic-gevoel dat sinds enkele jaren in de mode-, meubel- en culinaire branche te zien, te voelen en te proeven valt. Kort samengevat: less is more. Bij de invulling van de geur heeft ze hiermee terdege rekening gehouden.
Inmiddels is Manifesto veranderd, dat wil zeggen: Isabella heeft er My aan toegevoegd na de degradatie naar het midprice-segement (en, heel prettig, de geur werd intenser). Want imiddels is gebleken dat vrouwen niet gevoelig zijn voor deze nieuwe luxe. Of niet in combinatie met Rossellini.
Feit is dat haar met veel tamtam aangekondigde huis inmiddels is opgedoekt en dat ze alleen nog maar geuren lanceert die zich het prettigst voelen in een drogisterij-ambiance. De wijze les die we hier uit kunnen trekken: vrouwen willen geen achtertuingeluk in een parfum, maar dromen van een droomtuin in een droomflacon. En als het even kan, een droomman erbij.
WAT RUIK IK EIGENLIJK?
My Manifesto is geen vlucht uit het alledaagse-parfum geworden maar een simpele huis-, tuin- en keukengeur. In de goede zin van het woord, dat wel!
Basilicum en peper bewerkstelligen een fris-gepeperde opening die wordt aangelengd met gewone tuinbloemen: witte pioenroos, lelie, roos en jasmijn versterkt met zwarte besblad. Witte musk, kastanje- en sandelhout ronden deze prettige, lichtgroene geur af die volgens Rossellini je een goed gevoel geven. Niet more en niet less.
RUIK & VERGELIJK
My Manifesto staat niet op zichzelf, want het vaart op koers met groene geuren in de parfumerie. Niet klassiek-groen als Vent Vert van Blamain (1945) en Nº19 (1970), maar modern door de toevoeging van ‘nieuwe’ groene smaken als klimop, groene thee, tomaatblad, gras en munt. Een paar groene hoogtepunten.
Lancôme Ô (1969)
Dior Diorella (1972)
Sisley Eau de Campagne (1975)
Jacomo Silences (1978)
Grès Cabotine (1990)
Bvlgari Eau Parfumée au Thé Vert (1992)
Mona di Orio Amyitis (2008)
