PURE PERFECTIE EN TEGELIJKERTIJD DE HIPPIEGEUR BIJ UITSTEK
Jaar van lancering: 1970
Laatst bijgewerkt: 07/09/12
Neus: onbekend
Er zijn van die geuren omringd met een waas van mysterie. Je hebt er via via van gehoord en denkt ‘spannend’. Een keer proberen. Geldt wat mij betreft voor Patchouli. De reden waarom ik de geur niet eerder tot 2004 (niet goed te praten, ik weet) heb geroken, lag aan de presentatie. Vond het een beetje niksig en de sieraden waarmee Zoe Coste and Nino Amaddeo – de oprichters van het merk anno 1970 – beroemd zijn geworden, deden me ook niet veel. Smaken verschillen. Totdat ik in 2004 in de Reminiscence-boetiek in Gent een limited edition zag. Ik was verkocht en kocht. En toen ik de geur over me heen spoot, dacht ik meewarig dat ik hier al veel langer had van kunnen genieten.
Terugblikkend kun je deze geur als de hippie der hippie-geuren bestempelen. Gelanceerd in een periode dat veel ‘bevrijde’ westerlingen – ook wel bekend als hippe vogels – hun heil zochten in andere culturen. Favoriete bestemming: India al waar veel van deze herborenen ook de authentieke geuren van dat land ontdekten. Vetiver, sambacjasmijn en met name patchoeli. De naam stamt trouwens af uit het Tamil: patchai (பச்சை betekent groen), ellai (இலை betekent blad.) En die werd in olievorm ook gewoon verkocht in de Aziatische toko’s die toen overal in Europa hun deuren openden.
Niet dat Europa onbekend met dit sterk ruikende kruid was. Het was de eeuw daarvoor (volgens Serge Lutens in 1834) als anti-motmateriaal ter bescherming van scheepsladingen kasjmier al gearriveerd. En de donkere geur van bos, vocht en warmte die daarvan uit opsteeg raakte snel populair bij de beau monde van Parijs en Londen. Maar patchoeli heeft nog iets moois: met zijn hoog fixatief vermogen, weet het in een parfumcompositie andere ingrediënten goed vast te houden.
WAT RUIK IK EIGENLIJK?
Opvallend: Patchouli staat haaks op de groene geurentrend die op dat moment door de chique parfumerie waaide. Lancôme bijvoorbeeld verfriste met Ô (1969), Chanel met N°19 (1970) en Dior met Diorella (1972). En van groen en fris is in Patchouli geen sprake.
Vanaf de opening word je meegetrokken in een donker en warm elixer waarin patchoeli (foto) speelt met cederhout, vetiver en sandelhout. Goed voor het droge en aardse effect. Voor het intens zoet-zwoele effect staan cistus labdanum, vanille, tonkaboon, tolu-balsem en witte musk garant. Nog opvallender: deze geur heeft ook een soort ‘drankkwaliteit’. Namelijk de houterig en zoete nuance van cognac, iets wat je ook heel mooi ruikt Thierry Mugler La Part des Anges uit 2007. Nog wat: hoewel gekwalificeerd als vrouwengeur, vind ik Patchouli typisch androgyn.
RUIK & VERGELIJK
De laatste jaren presenteert Reminiscence zich steeds meer als parfumhuis; de ene na de andere geur verschijnt, en ontwikkelde het twee variaties op deze prachtklassieker. En er verscheen zelfs een versie voor de man die wat mij betreft de concurrentie aankan met Habit Rouge van Guerlain (1965).
Reminiscence Patchouli pour Homme (2000)
Reminiscence Elixir Patchouli (2007)
Reminiscence Eau de Patchouli (2009)
Nog drie geuren waarin patchoeli de hoofdrol speelt:
Etro Patchouly (1989)
Serge Lutens Bornéo 1834 (2005)
Il Prufomo Patchouly Noir (onbekend)
GEURENGOEROE 