EEN GEUR DIE VERDER REIKT DAN WOORDEN
Jaar van lancering: 1995
Laatst bijgewerkt: 20/06/08
Neus: Jacques Cavallier
Model: Juliette Binoche
Flaconontwerp: Fabien Baron
Dat parfum en poëzie graag in elkaars buurt vertoeven, is logisch. Beide kunstvormen proberen emoties te vangen en visioenen te scheppen waar mensen zich prettig bij voelen en waar ze zich in herkennen. Poëzie probeert de byzondere dingen van het leven in woorden te vangen, parfum probeert deze bijzondere ervaringen in een geur te vertalen. De vrouw die het ‘parfum de poême’ of ‘poême de parfum’ van Lancôme kiest, doet dat omdat ze volgens het cosmeticahuis haar liefde via haar parfum wil uiten, net zoals ze dat doet via haar blik, haar gebaren en eigenlijk alles wat ze doet. Daarnaast is deze vrouw zeer gevoelig want: ‘ze weet alles te zeggen zonder één woord, alles te begrijpen en alles te vertalen in gevoelens’. Dit leest als een gedicht…
En natuurlijk is ze zeer poëtisch: haar hart en haar ziel is doordrongen van de taal van passie en emotie. Wat ook aan haar charme bedraagt is het feit dat ze authentiek, spiritueel, beschouwend, actief, diepzinnig en impulsief is. Maar ze is vooral een vrije vrouw, van het soort vrijheid dat Poême haar influistert als een geheim dat ze altijd dient te bewaren.
Omdat Lancôme met Poême een andere manier van vrouwelijkheid naar voren wilde brengen, heeft het geen gebruikt gemaakt van zijn vaste ambassadrice, Inès Sastre, maar van Juliette Binoche. Een actrice ‘naturel pur sang’ die op het eerste gezicht wars is van de toeters en bellen van de cosmetica. En volgens Lancôme ‘door haar authentieke, oprechte uitstraling’ en omdat ze zowel ‘teder als scherp, stil als uitbundig, tijdloos en modern is’.
WAT RUIK IK EIGENLIJK?
Jacques Cavallier omschrijft de in opbouw zeer originele geur als een gedicht waarin je je als vrouw onderdompelt als in een regen van bloemblaadjes.
De geur opent met de ‘doornappel, die groeit in woestijnen met een opvallende heldere gele en sensuele geurnoot’. Hierover werd, voor de verkoeling, blauw papaverzaad uit de Himalaya (maar papaver ruikt toch niet…) gebruikt die volgens Cavallier frisheid, vrolijkheid en helderheid combineert. Het hart van het gedicht is een volzonnig boeket van witte en gele bloemen – mimosa, narcis, fresia, roos en ‘vanillebloesem’ – die een beeld van een zonovergoten tuin oproepen. Opvallend: Poême is eigenzinnig, te eigenzinnig wellicht voor de gemiddelde Lancôme-vrouw, die associeert het merk wat geuren betreft nu meer met rozen en romantiek dan met deze geur.
RUIK & VERGELIJK
Iedereen die wel eens een verse bos mimosa thuis ‘op vaas’ heeft gehad, weet hoe intens ‘zomers’ deze gele pluizige bloemen kunnen ruiken.
Het is dan ook niet zo vreemd dat veel neuzen gecharmeerd van de elegante geurnoot zijn. Hieronder parfums met een opvallende mimosa-noot.
Guerlain Champs-Elysées (1996)
Clinique Happy (1997)
Rochas Alchimie (1998)
Givenchy – Récolte – Amarige 2007 (2008)
GEURENGOEROE 