EEN VANILLELIKEUR VOOR OP DE HUID
Jaar van lancering: 2007
Laatst bijgewerkt: 15/09/12
Neus: Jean-Paul Guerlain
Vanille en Guerlain: een verbond voor altijd. Het is de verrassing van Jicky (1889), het geheim van Shalimar (1925), en treedt op als fluwelen detail in diverse klassiekers en bevindt zich ook in het beroemde Guerlinade, de ‘handtekening’ van het huis. Om deze limited edition beter te begrijpen, is het volgens Guerlain slim om te mijmeren over de naam. Spiritueuse? Ja, zegt Guerlain als een likeur voor op de huid. Double Vanille?
Volgens Guerlain had de geur net zo goed Triple Vanille mogen heten, want de resonantie van de vanille is zo sterk; het sleept in zijn echo alle andere ingrediënten mee! De geur valt het beste te vergelijken met een reis die een boot maakt gevuld met houten vaten vol met rum, kratten vol met specerijen. Of met een olfactorisch dagboek van een ontdekker van de fijnste grondstoffen. Genoeg gemijmerd… open de flacon met zijn nostalgische look en gezegeld met de bij, Guerlains symbool sinds 1853.
Hij staat voor de transformatie van de vanillebloem tot peul. Want het is volgens Guerlain de melipona-bij die de vanilleorchidee bestuift… en ik (en vele anderen) altijd maar denken dat hier een kolibrie voor verantwoordelijk was.
WAT RUIK IK EIGENLIJK?
Eerst even dit: er bestaan twee vanillesoorten. De Vanilla tahitensis en de Vanilla planifolia. Guerlain prefereert de laatste omdat het meer nuances heeft en rijker van geur is. Guerlain betrekt de planifolia van de Comoren en Tahiti. En om de geur ervan te intensiveren wordt aan het vanille-absolu in de vorm van een tinctuur vanillin en ethyl vanillin toegevoegd. En om zich van een constante kwaliteit te verzekeren, worden diverse vanille-oogsten in een ‘communelle’ bewaard voor een zo gelijkmatig en uitgebalanceerd akkoord.
Nu de geur. Volgens Jean-Paul Guerlain is een vanillestokje een parfum op zich. Haar kruidige kant, die niets vandoen heeft met het zoete en sentimentele aura waarmee vanille over het algemeen wordt omringd, inspireerde hem tot Spiritueuse Double Vanille. Om dit te benadrukken voegde Jean-Paul in de opening bay rose toe, ook wel bekend als roze peperkorrel met zijn bloemige, maar zeer eigen kruidige noot. Bergamot waakt ervoor dat de vanille niet te zwaar wordt.
Mooi is vervolgens het houtige aspect – wie zegt nu nog dat vanille alleen maar zoet is? – opgeroepen met cederhout en wierook. Even mooi contrasteert hiermee het bloemige hart van Bulgaarse roos en ylang-ylang. Dat de laatste, tropisch-zoete bloem goed met vanille harmonieert bewees Jean-Paul al in 1999 met Ylang & Vanille uit de Aqua Allegoria-reeks. En al dit lekkers wordt in de basis opgevangen door een ‘double vanille’-dosis die haar ‘versierdersvermogen’ versterkt ziet door het even zoetgevooisde, maar meer poederige benzoïne-hars.
RUIK & VERGELIJK
Hoewel een van de meest geliefde geuren, zijn er niet veel mensen die een ‘abosluut’ vanilleparfum weten te waarderen. Net iets te veel van het goede. Net iets te veel herinneringen aan appeltaart en een (on)prettige jeugd. Double Vanille Spiritueuse en onderstaande geuren maken duidelijk dat dit ongegrond is. Ben je dan nog niet gewonnen, dan ben je gewoon geen vanille-fan.
En dat de ene vanillegeur niet de andere is, bewijst La Maison de la Vanille. Een Frans parfumhuis gevestigd op het eiland Réunion (het beste vanille-adres volgens velen) dat zich met zijn geuren richt op de diversiteit van vanille.
La Maison de la Vanille Vanille Givrée des Antilles (2001)
Serge Lutens Un Bois de Vanille (2003)
Annick Goutal Vanille Exquise (2004)
Yves Rocher – Secret d’Essences – Vanille Noire (2010)
Reminiscence – Les Classiques – Vanille (2012)
GEURENGOEROE 