GEURENGOEROE

DE MAN MET SMAAK UIT DE SEVENTIES

Jaar van lancering: 1978

Laatst bijgewerkt: 23/05/09

Neus: Ron Winnegard

Dat is toch raar met Karl Lagerfeld: op het gebied van geur heeft hij zich niet kunnen vestigen als onbetwiste smaakmaker. Zou het komen omdat de meeste mensen hem zien als designer voor derden – ooit lange tijd voor Chloé, nu decennia voor Chanel en Fendi – dan een ontwerper met een eigen huis die hij toch bezit. Alhoewel: zijn entree in de parfumwereld was overtuigend. Eerst met Chloé (1975), drie jaar later met Pour Homme, nu omgedoopt tot Classic Cologne.

Waarom zijn eerste mannengeur toen zo opviel? Op de eerste plaats: hij is, samen met de Amerikaan Geoffrey Beene, een van de eerste designers die een prestigegeur ontwikkelt. Tot die tijd eigenlijk een aangelegenheid voor cosmetica-, parfum- en couturehuizen. De andere reden: de geur. Die was alles behalve wat men toen onder mannelijk verstond.

Dat wil zeggen: geen intense kruidige mix (voor de durfals) en ook geen citrus en/of varengeur (voor de mainstreamer). Wel een overzoete oosterse melange die toen vriend en vijand verbaasde. En die droegen dus – plus veel trendsetters – de geur bijna allemaal. Of wisten op zijn minst hoe die rook, nieuwsgierig als ze waren.

Neem daarbij de presentatie: smaakvol. Zie de modernistische flacon. Hoewel door het parfumbombardement in de jaren tachtig en negentig – waar Lagerfeld enthousiast aan meedeed – is de geur nooit in de vergetelheid geraakt.

Sterker, hij geldt als een klassieker. En het leuke: als je nu Classic Cologne ruikt, zal het je opvallen hoe modern het is. Helemaal geschikt voor de man niet zo gecharmeerd van toptienparfumketengeuren. Wel voor de man die zoekt naar een goede en onverwachte vintage-geur.

WAT RUIK IK EIGENLIJK?

Lagerfeld Classic wordt omschreven als ‘krachtig, harmonieus en warm’, en kondigt zich aan met een frisgroene golf van bergamot, verbena en basilicum. Het hart is zacht door sandelhout en intens aards, ‘vochtig’ en groen door eikenmos en patchoeli.

Pas in de basis ontvouwt zich druppelsgewijs het zoet-oosterse, maar bovenal elegante karakter zonder ‘vrouwelijk’ of ‘romantisch’ te worden. Denk aan warm amber, zwoel musk, de zoete harsdruppels van opoponax en het nog zoetere vanille.

RUIK & VERGELIJK

Mannen die oosters en zoet willen ruiken… nou, het blijft toch een minderheid. Wil niet zeggen dat ze niet populair zijn. Dat bewijzen wel:

Guerlain Habit Rouge (1965)
Joop! Homme (1986)
Yves Saint Laurent Opium pour Homme (1996)