BLAUW WATER VAN KENZO
Jaar van lancering: 2009
Laatst bijgewerkt: 18/05/09
Neus: Sophie Labbé
Modellen: onbekend
Dacht je dat de trend voorbij was, presenteert Kenzo onverwacht twee geuren die geïnspireerd lijken op jeans. Maar dat is iets te gewoon voor Kenzo, dus noemt hij zijn tweede L’Eau pour Homme-variatie Eau Indigo. Indigo is de verfstof die jeans (en andere kleding) zijn intense blauwe kleur geeft. Het pigment wordt uit de natuur verkregen (helemaal in sync met de puur natuur-uitstraling van Kenzo). Want indigo is afkomstig van het plantengeslacht Indigofera (verspreidingsgebied Azië, Afrika, Midden- en Zuid-Amerika), maar wordt ook verkregen uit wede (Isatis tinctoria) groeiend in streken met een gematigder klimaat zoals bij ons. De kleurstof wordt gewonnen uit blad en tak van planten die het zogenaamde indigotine bevatten. Maar hoe vertaal je dit in een geur? Wil je weten hoe indigo wordt gemaakt, scroll helemaal naar beneden bij deze geurbeschrijving.
WAT RUIK IK EIGENLIJK?
Bij indigo denk ik aan een heldere en ‘frisgewassen’ geur gecombineerd met de zachte, stoffige sensatie van jeans. Dus beetje lavendel, beetje aldehyde, beetje musk. Sophie Labbé denkt er duidelijk anders over. Zij combineerde voor de opening ‘een citrusachtig smeltend facet’. Ofwel citroen met gember. Zij combineerde voor het Eau Indigo pour Homme-hart koriander en elemihars. De basis is gestructureerd door vetiver en cederhout voorzien van een zwoele toets. Ofwel cistus labdanum en tonkaboon.
RUIK & VERGELIJK
Gember in geuren ruik je steeds meer. Dat komt door de geurdiversiteit van de wortel. Van superfris tot intens sensueel. Gember speelt ook een belangrijke rol en gaat daar ook een mooie samenwerking aan met elemihars in:
Dior Homme Sport (2008)
BLAUWE MAANDAGEN
De productie van indigoverf is gecompliceerd: het blad van de plant wordt op hoge temperatuur geweekt in water, zodat ze gaan fermenteren. Bij dit gistingsproces komt een gele vloeistof vrij die in contact met zuurstof (oxidatie) verandert in blauw. Het bezinksel wordt gezuiverd, gedroogd (in koeken) en gesneden tot blokjes die tot poeder worden vermalen. Weer een ‘probleem’: dit poeder lost niet in water op. Wat nu? De zuurstof moet via een nieuw gistingsproces aan het poeder onttrokken worden.
Om te zorgen dat het indigo zich hecht aan het textiel, wordt een loog (soda, potas; zelfs urine) in de verfkuipen gestopt. Als de stof uit het bad wordt gehaald, is het wederom geel maar tijdens het drogen doet het oxidatieproces weer zijn werk.
Eerst kleurt de textiel groen, maar geleidelijk krijgt het zijn steeds diepere onoplosbare kleur blauw. ‘Vroeger’ werd met verven op zaterdag begonnen en liet men het tot maandag intrekken om daarna de stof te drogen. Hierdoor hadden de ververs ‘verplicht’ vrij. Het schijnt dat hier de uitdrukking ‘blauwe maandag’ vandaan komt.
GEURENGOEROE 