EEN WILD WATER WARM GEMAAKT
Jaar van lancering: 2006
Laatst bijgewerkt: 04/05/09
Neus: François Demachy
Flaconontwerp: Pierre Camin
Tot voor kort waagde je je er als parfummerk niet aan: een variatie op een parfum dat in de loop der jaren de onderscheiding ‘klassiek’ had meegekregen. Juist om de revolutionaire samenstelling was hij zo geliefd, veel gekocht en dus klassiek geworden. Waarom dan wel? Bijvoorbeeld door de wedloop waarin de parfumhuizen zichzelf hebben gemanoeuvreerd de laatste twintig jaar. Kon je als huis tot aan de jaren zeventig zelf bepalen wanneer je de wereld verblijdde met een Grote Geur, in de jaren tachtig werd de ongeschreven wet: om de zes jaar. Inmiddels kun je daar drie van aftrekken. Want: uit het oog, uit de neus.
Geen zin een Grote Geur, niemand die je ervan weerhoudt een variatie uit te brengen. Eerlijk gezegd, moest ik er in het begin niet veel van hebben. En nog steeds ben ik niet altijd gecharmeerd van het resultaat: bij de sportieve variatie uit 2009 van Guerlains Habit Rouge (1964), vraag ik me af: why? De lichtere versie die hetzelfde huis in 2008 van Shalimar (1925) maakte; pas mal.
De makkelijkste variatie-optie: intenser of lichter. De ‘moeilijkste’: een geur van karakter veranderen en ervoor zorgen dat hij ‘niet helemaal hetzelfde, niet helemaal anders’ wordt. Dior doet het laatste met Eau Sauvage (1966), samengesteld door de man die wordt beschouwd als de grootste neus van de twintigste eeuw: Edmond Roudnitska. De geur is geliefd om zijn bloemige en tegelijkertijd fris-heldere compositie op basis van het synthetische ingrediënt dat nu als revolutionair wordt gezien: hedione met zijn typische ‘waterjasmijn’-achtige geur.
Kun je dit klassieke recept veranderen? Ja, zeggen ze bij Dior. En wel door er een mannelijke(r) toets aan te geven van leer, verzacht met noten van amber. Het idee: leder zo soepel als een paar golfhandschoenen. Dat is – aldus Dior – zowel chic als sportief en karakteriseert perfect de ‘nieuwe verleiding, de nieuwe zachtheid en de nieuwe opwinding’ van het eveneens revolutionair gemoderniseerde mannenlabel van Dior.
WAT RUIK IK EIGENLIJK?
De ‘waterjasmijn’-sensatie blijft gelukkig aanwezig in Eau Sauvage Fraîcheur Cuir en wordt uitgebreid met fris-bloemig bergamot in de opening. Voor de luchtige sensatie zorgt calone. Ook een synthetisch ingrediënt dat perfect de geur van strand oproept. Denk zeelucht, ozon en het bijna ondefinieerbare parfum van zeewater: zilt, bitter, zoet, warm.
Het hart is vol van hedione (waterjasmijn dus). Die calone als het ware laat versmelten met een naar jasmijn ruikend water en meer body krijgt door de toevoeging van cederhout. Dat spoor wordt voortgezet in de basis, waar in feite de ware transformatie van Eau Sauvage plaatsvindt door een chypre-akkoord (denk aan mos en patchoeli) in combinatie met ruig leer (foto) en fluweelzachte ambernoten.
RUIK & VERGELIJK
Dior heeft een aantal geuropties die nog meer het nieuwe elan van het huis weerspiegelen, maar niet zo bekend zijn. De reden: alleen te koop in de Dior Homme-boetieks en de ‘betere’ warenhuizen. Probeer deze colognes eens als je er toch bent voor het passen voor een nieuw colbert, broek of overhemd. Ze zijn de moeite waard. En worden inmiddels ook breder gedistribueerd – via http://www.dior.com – en zijn met zeven andere geuren in 2010, of was het nu 2011, in de collectie La Collection Privée of La Collection Couturier Parfumeur opgenomen. Behalve de tweede. Voorgoed verdwenen. Voor zolang het duurt.
Dior Bois d’Argent (2004)
Dior Cologne Blanche (2004)
Dior Eau Noire (2004)
GEURENGOEROE 