GEURENGOEROE

VOOR DE GELIEFDE

VOOR DE MINNARES

VOOR DE VRIENDIN

VOOR DE MEESTERES

VOOR DE COMPAGNON

Jaar van lancering: 2006

Laatst bijgewerkt: 23/07/12

Neus: Azzi Glasser

Model: onbekend

Art director: Joseph Corre, Serena Rees

Flaconontwerp: Joseph Corre, Serena Rees

Het is een ‘bijbaantje’, of noem het beroep waarvan bijna geen enkele vrouw durft te zeggen dat ze het heeft: maîtresse. Het is net iets beter dan prostitué, want zo wil de legende, een maitresse wordt goed onderhouden door haar minnaar. Zelfs als de dood hun scheidt. Of bedoelt het sexy lingeriemerk iets anders? Want maitresse betekent ook geliefde, minnares, vriendin, compagnon en zelfs meesteres. Wat dat laatste betreft: zij heeft dus de touwtjes in handen, hoewel hij daar misschien anders over denkt. Zij laat hem weer in die waan. Zo ziet Agent Provocateur het graag.

De Agent Provocateur-vrouw balanceert tussen een afstandelijke madonna en bereikbare ‘madame’. En vindt het niet erg dat critici zeggen dat ze hiermee de klok terugdraait. ‘Ben je gek’, zegt ze, ‘want het verschil met nu en vroeger is dat wij bepalen wat we willen’. Dus als ze het leuk vindt te strippen om te teasen dan doet ze het. Als ze het leuk vindt om aan palen te dansen, dat doet ze het. Als ze het leuk vindt een avondje een bimbo te zijn, dan doet ze het. Als ze het leuk vindt om een heftig, overrompelend ‘blond’ parfum te dragen dan doet ze het. En zo zag Maîtresse het licht. Gevangen in dezelfde ei-flacon als de eerste geur van Agent Provocateur met daarop afgebeeld ‘de favoriete positie’ van een maitresse.

WAT RUIK IK EIGENLIJK?

De neus Azzi Glasser Maîtresse: ‘Aldehyden zijn voor het eerst toegepast bij Chanels Nº5 (1921). In Maîtresse heb ik gezocht naar een variatie – moderne aldehyden genoemd – die je van topnoot tot de basis van het parfum ruikt. Ze versterken de andere ingrediënten waarmee ze versmelten tot een aantrekkelijk, harmonieus en sexy parfum’.

Sexy is de geur zeker. Moet je wel van aldehyden houden die in de opening worden begeleid met fruit- en bloemnoten. Ik meen een viooltje- en mandarijnaldehyde te ruiken. In het hart bewegen wit lotusblad (denk aan een groene, waterige noot) en ‘witte ylang-ylang’. Laatste bestaat volgens mij niet. Mocht het zo zijn, dan maakt deze ‘bloem der bloemen’ in het wit wat geur betreft geen verschil. Dus vol en sensueel, begeleid door het bijna-dierlijke osmanthus (foto) en in dit geval eveneens dierlijke sambacjasmijn. De afronding van Maîtresse is superzacht en supersexy dankzij witte suède en nog zachter gemaakt door amber- en musknoten. Vol, sensueel en eigen aan aldehyden: een beetje ‘vettig’. Interessant: als je het weet, dan ruik je Nº5 of andere bekende aldehyde.Alleen meer transparant, helderder, ofwel: ‘niet helemaal hetzelfde, niet helemaal anders’.

RUIK & VERGELIJK

Aldehyden worden verkregen uit alcohol en plantenmaterialen. Het werd aan het eind van de negentiende eeuw ontwikkeld. Volgens de geschiedenis is Ernest Beaux, bedenker van Nº5, de eerste neus die hiervan gebruik heeft gemaakt. Zijn tot de jaren twintig de meeste parfums gebaseerd op diverse soorten bloemen en kruiden, met behulp van aldehyden kan een neus een parfum als een harmonieus concept creëren gebaseerd op ‘noten’ niet afkomstig uit de natuur.

Aldehyden heb je in verschillende sterkes, vet of wasachtige substanties en geuren. Ze zijn geliefd omdat ze door hun muskachtige en poederachtige basis een extra dimensie aan geuren geven, en ingrediënten kunnen versterken en verrijken. Coco Chanel (1883-1971), nauw betrokken bij de totstandkoming van Nº5, omschreef (verondersteld) de kracht van aldehyden als volgt: ‘Het is een paradox. Op een vrouw ruikt een natuurlijke bloem kunstmatig. Misschien moet een parfum dat natuurlijk aandoet, kunstmatig gecreëerd worden’.

Klassieke aldehyden:

Chanel Nº5 (1921)
Lanvin Arpège (1927)
Guerlian Vega (1936)

Givenchy L’Interdit (1957)
Lancôme Clîmat (1967)
Estée Lauder White Linen (1978)

Caron Nocturnes (1981)
Jean Louis Scherrer Scherrer II (1986)
Dolce & Gabbana Dolce & Gabbana (1994)

Hippe aldehyden:

Comme des Garçons N°2 (1999)
Robert Piguet Baghari (2006)