DE ONTDEKKING VAN EEN LEGENDARISCHE TUIN
Jaar van lancering: 2007
Laatst aangepast: 15/04/09
Neus: onbekend
Mooi om te zien en te ruiken dat ‘de koningin van de tuin’ blijft inspireren. Steeds meer neuzen en ontwerpers met een beetje ‘geurervaring’ voelen de behoefte hun visie op en visioenen die ze hebben van de roos – lange tijd als ‘burgertutti’ gezien – te vangen in een geur. Zo ook Giorgio Armani: hij doet het met Rose Alexandrie. Een eau opgebouwd als een Egyptische tuin uit de oudheid… waar misschien wel Cleopatra in rondgewandeld heeft. Vertrok zij ooit niet per staatsieschip vanuit deze door Alexander de Grote gestichte stad naar Rome met zeilen bedekt met geparfumeerde rozen… liet ze deze rozen niet plukken in de tuinen van Alexandrië?
Een mooi uitgangspunt. Volgens Armani beschouwden de oude Egyptenaren de tuin als het mooiste offer dat de mens aan Isis (god van het leven) en Ra (god van de zon) kon brengen. De tuin als symbool voor het ontstaan van het leven. ‘In tuinen maken water, aarde, licht en warmte een connectie’ waardoor aldus Armani, ‘de wereld met de goden verbonden werd’. Rose Alexandrie nodigt uit deze legendarische tuin opnieuw op te snuiven waar de schoonheid van de natuur van zonsopgang tot -ondergang present is. Armani: ‘Water wordt in het hart van vegetatie onthuld, wortels krijgen water, wordt opgenomen in stengels, takken, bladeren en bloemen…
… de geur van aarde, hangend rondom de wortels… de honingachtige geur verborgen in het hart van bloemen. De minerale intense geur van tuinpaden… koele damp in de schaduw van een boom… de sappige druppel van een rijpe vrucht… ze worden allemaal herontdekt… dichtbij de huid herinneren deze geuren aan terrassen, watervallen, patio’s en fonteinen, aan de meest schaarse bloemen, planten en bomen, alles in harmonie’.
WAT RUIK IK EIGENLIJK?
De ingrediënten in Rose Alexandrie zijn volgens Armani ‘schaars en selectief gekozen van het mooiste parfumeurspalet’. Klinkt een beetje gezwollen, maar ruik aan Rose Alexandrie en je geeft hem direct gelijk. De geur valt op door zijn hemelse transparantie. Heerlijk! Je ziet zelf in beschaduwde door bloemen overwoekerde tuin lopen, waar de zon af en toe door het gebladerte dringt.
Open het hek en je proeft een delicate frisheid van bergamot en Italiaanse mandarijn. Flaneer verder en ontmoet het frisse en toch zwoele neroli met zijn sinaasappelachtige zweem. En dan, nog een keer heerlijk, midden in de tuin straalt de roos je vol, resoluut en toch fris tegemoet. Begeleid door de honingachtige zonnigheid van mimosa, mooi afgerond met warm benzoë en zoet vanille. Is dit nog wel een rozengeur? Ja, want het knappe van veel rozengeuren is dat ze juist vaak weinig roosessence bevatten en toch een vol rooseffect bewerkstelligen. Wat je ruikt is een volbloemige geur die je interpreteert als roos.
RUIK & VERGELIJK
My gods – Isis en Ra – wat worden er de laatste tijd prachtige rozengeuren gemaakt! In ‘absolute’ vorm, maar ook in meer lichtere nuances die de zomerse en luchtige kant van de veelzijdige roos benadrukken. Dit lichtrozige gevoel onderga je niet alleen in Rose Alexandrie, maar ook in:
Gianfranco Ferré Rose (2006)
Paul Smith Rose (2007)
Givenchy – Harvest 2007 – Very Irrésistible (2008)
GEURENGOEROE 