HAUTE OF HOT COUTURE
Jaar van lancering: 2001
Laatst bijgewerkt: 14/04/09
Neus: Jacques Cavallier
Model: Eva Herzigova
Hubert de Givenchy had als doel: zijn rijke clientèle zowel te laten stralen in ‘stunning’ couture maar ook dat die zich op hun gemak voelde in eenvoudige kleding. Zie de garderobe die hij zijn leven lang voor zijn muze Audrey Hepburn ontwierp. Alexander McQueen (overleden in 2011), de tegendraadse Engelse ontwerper die in 1998 John Galliano als designer opvolgde – inmiddels vervangen door Julian McDonald en die in 2005 door Riccardo Tisci – bij Givenchy, kreeg als taak hetzelfde te doen met een nieuwe generatie coutureklanten.
Dat hebben ze bij Givenchy geweten! McQueen presenteerde spectaculaire outfits met ontzettend veel technische knowhow in elkaar gezet. Laat dat maar aan de ateliers van Givenchy over. Spectaculaire shows ook, maar waarin tot teleurstelling van veel journalisten én collega’s het klassieke couturevakmanschap het toch moest afleggen tegen de te junkie-punkie styling van de modellen. Goed voor veel vermeldingen in de modebladen en aankopen door modemusea dat wel, maar wat het nog met mode te maken had? Deze radicale, niet door iedereen begrepen koerswijziging, werd ook met een nieuw parfum gesymboliseerd: Hot Couture. De naam spreekt voor zich. Uitleg overbodig. Hoewel sinds het vertrek van Hubert de Givenchy en Alexander McQueen het ene na het andere ene geurtje verscheen – je zou de tel bijna kwijt raken – blijft de kwaliteit meestal some how gegarandeerd.
Alleen jammer dat door deze stroom veel geuren niet de aandacht krijgen die ze verdienen. Zoals Hot Couture. Gemaakt door twee neuzen die gelden als ‘een’ van de beste van het afgelopen decennium. Maar is de geur echt goed? Ja, omdat het een van de eerste geuren is die zoet-rode fruittonen koppelt aan een poederige muskbasis. Nee, omdat de uitwerking in presentatie zo makkelijk is en bij het verschijnen zich eigenlijk al als een tussendoortje presenteerde.
Opgelet: ‘terugruikend’ vonden ze bij Givenchy de geur niet echt slecht. Daarom werd Hot Couture in 2007 opgenomen in Les Mythiques, 10 emblematische parfums waarmee het couturehuis stilstond bij het feit dat het 50 jaar in de parfumbusiness zat. Ik weet niet of de geur daar wel op zijn plaats is.
WAT RUIK IK EIGENLIJK?
Wat opvalt aan Hot Couture: een van de eerste geuren waarin je de fruitige framboos van ‘opening tot eind’ goed waarneemt. En de zoetheid ervan wordt niet getemperd door bergamot en die zich snel vermengt zich met twee echte, klassieke haute couture-ingrediënten: centifoliaroos en tuberoos.
De framboos versterkt het fris-zurige karakter van de centifoliaroos die door de tuberoos een romig-bloemige ondertoon krijgt. Alleen blijft het effect daarvan vlak door hedione – de synthetische geurmolecuul die de zonnigheid van jasmijn combineert met een waternoot. Eindresultaat: een rozig, enigszins ‘bedwelmend’ parfum. En dan die muskbasis. Die hakt er toch wel in: vol, rond en vet waardoor je een vlakke, horizontale geur krijgt zonder die ‘diepzinnige’ verdieping ooit synoniem voor Givenchy-parfums.
RUIK & VERGELIJK
Is Jacques Cavallier een groot neus? Is Alberto Morillas een groot neus? Nou, ik zeg: ruik ook eens aan onderstaande geuren die ze samen maakten.
Van Cleef & Arpels Murmure (2002)
Carolina Herrera Chic (2002)
Oscar de la Renta Intrusion (2003)

