GEUR MET EEN KNIPOOG
Jaar van lancering: 2004
Laatst bijgewerkt: 17/06/08
Neus: onbekend
Art director: Rossella Jardini
Flaconontwerp: Rossella Jardini
Hij overleed helaas te vroeg: Moschino (1950-1999), de Italiaanse ontwerper die het weer aandurfde om humor in de mode te verwerken, iets wat in de chique wereld van prêt-à-porter maar zelden gebeurt. Bekijk je achteraf het werk van de voormalige assistent van Gianni Versace dat hij in tien jaar bij elkaar tekende, dan kun je het niet laten om af en toe flink te lachen: wat te denken van een couturejurk gemaakt van bh-cups. Wat ook opvalt is het feit dat veel van zijn ideeën jaren later door andere ontwerpers zijn overgenomen – zonder bronvermelding uiteraard. Neem alleen al zijn T-shirts met opvallende kreten – zoals Channel N° 5 – die zie je nu werkelijk overal.
Na zijn dood, was het een beetje onduidelijk of het merk Moschino zou blijven voortbestaan. Er verschenen nog wel wat geuren – L’Eau de Cheap & Chic uit 2001 – maar verder opmerkelijk stil. Tot twee jaar geleden. Een aantal investeerders besefte de potentie van de naam, en zie: nieuwe kledingcollecties en dit jaar ook een nieuwe geur: Couture! Dat uitroepteken staat er natuurlijk niet voor niets. Het is helemaal in lijn met de filosofie van de oprichter: neem couture niet al te serieus zoals ze het in de bakermat van deze bedrijfstak, Parijs, doen. Volgens Moschino is alles couture als je zegt dat het couture is. Plaats je er een uitroepteken achter dan is de boodschap van deze overdreven vorm van luxe nog duidelijker. Kortom, Couture! knipoogt lekker vet. Koop’m, spuit’m op en geniet ervan. En als mensen vragen wat voor een lekkere geur je draagt, dan zeg je: ‘Natuurlijk, het is tenslotte louter Couture! dat ik draag, zie je dat, ruik je dan niet, duh’!
WAT RUIK IK EIGENLIJK?
De vrouw verantwoordelijk voor het nieuwe creatieve elan bij Moschino, Rossella Jardini, omschrijft de geur als ‘levendig, kleurrijk en eenvoudigweg onweerstaanbaar’. Vaker gehoord, maar hoe vertaal je zoiets in een geur? Volgens Jardini door de coutureshow te openen met bergamot, mandarijn en sinaasappel – vermengd met een snufje peper. Het midden van de show is vol van gele pioenroos (die bestaat echt, maar de geur ervan wordt net zoals zijn witte, roze en paarse soortgenoot gewonnen uit een mix van diverse bloemen), granaatappelbloesem, jasmijn en papaverzaad. De coutureshow komt tot een klassieke finale: een mengsel van benzoïne, vanille en cederhout. Klinkt mooi deze lijst. Alleen ik ruik het niet… wel een wirwar aan geuren die niet de zalige zoetheid van pioenroos en jasmijn prijsgeven…
RUIK & VERGELIJK
Jasmijn is een van de belangrijkste parfumingrediënten. Te midden van andere bloemen raakt de volle, soms bijna sensuele kracht van jasmijn een beetje op de achtergrond. Maar geef je je neus de kans en de tijd, dan kun je op een gegeven moment de heerlijke jasmijnnoten goed onderscheiden. Probeer het eens met:
Giorgio Armani Sensi (2002)
Guerlain L’Instant de Guerlain (2003)
Ralph Lauren Blue (2004)
Marc Jacobs Blush (2004)
GEURENGOEROE 