PAUL SMITH PROMISES YOU A ROSE GARDEN
Jaar van lancering: 2007
Neus: Antoine Maisondieu
Model: onbekend
Flaconontwerp: Alan Aboud
Dat is nog eens een leuk en origineel verjaardagscadeau: een roos die je naam draagt. De Engelse ontwerper Paul smith kreeg het in 2006 van zijn vrouw Pauline. De roos werd op haar verzoek ontwikkeld door de Engelse botanist Peter Beales – deed er drie jaar over – en werd in 2006 tijdens de Chelsea Flower Show aan Paul (en publiek) getoond. Deze rose gekleurde roos met vele en volle, pioenachtige blaadjes groeit inmiddels in zijn tuin.
En elke keer als zij bloeit, buigt Sir Paul zich erover om het bloemige, maar niet te intense boeket te ruiken. Daarna voelt hij zich een blijer mens. Hij was zo onder de indruk van dit sierlijke gebaar, dat hij besloot deze roos in een geur te vangen: Rose. In eerste instantie voor zijn vrouw en natuurlijk voor alle vrouwen (en mannen) die een zwak hebben voor rozengeuren.
Om aan te geven dat we met een niet-klassieke rozengeur – symbool voor romantiek – te maken hebben, is de jus gebotteld en verpakt op een onverwachte, niet-romantische manier. De flacon is zwaar van gewicht en functioneel, maar een vleugje poëzie en romantiek heeft het toch wel: de vloeistof drijft in de flacon als een traan… De dop is geïnspireerd op de artdeco-beweging (goh, ik zie het niet) en voegt aldus artisitiek directeur Alan Aboud een gevoel van vakmanschap toe (idem). Het logo op de verpakking contrasteert sterk met de afgebeelde roos – door Paul Smith gefotografeerd. En zo krijg je een presentatie van een modern ruikende roos waardoor je de geur zelf ook alleen maar ‘als modern’ kunt ondergaan. Paul Smith spreekt zelf van een ‘an instinctive knack of redefining the classics, introducing an unmistakable note of edgy elegance’.
WAT RUIK IK EIGENLIJK?
De neus Antoine Maisondieu over Rose: ‘Ik wilde een luchtig aspect verbinden met een fluweelzacht gevoel’. Hiervoor extraheerde hij de luchtige geurtoets van de Sir Paul Smith-roos (op de foto, niet zo maar een roos, maar de naar de ontwerper genoemde) en combineerde dit met Turkse rozenolie en groene thee in een aura van magnolia. Een houtachtig akkoord op basis van cederhout geeft diepte en structuur, terwijl een spoor van zachte musk voor ‘de verslaving’ zorgt. En het is een mooie roos geworden, bijna een Engelse tuinroos. Dat komt door groene thee.
Roept het frisse gevoel van een net gemaaid gazon op na een regenbui waar omheen de mooiste rozen, dus de Sir Paul Smith-roos, bloeien. De magnolia maakt de roos op haar beurt weer zachter. Vaker gedaan dit concept, maar wel mooi en elegant gedaan.
ROOS & VERGELIJK
Neuzen willen dat rozen nu verslavend ruiken. En daar is maar een kruid tegen op gewassen; patchoeli. Ruik aan onderstaande rozengeuren en verbaas je hoe lichtvoetig en luchtig Rose van Paul Smith eigenlijk is.
Thierry Mugler – A Garden of Angels – The Rose Angel (2006)
Dior Midnight Poison (2007)
Givenchy Very Irrésistible Sensuel Velvet Edition (2005, 2007)
GEURENGOEROE 